Βόρειος Ιρλανδία - Μπέλφαστ 9-12 Ιουνίου 2026 -____________________________________________________________________________________Μετά από αιματηρή επίθεση με μαχαίρι ενός ισλαμιστή Σουδανού κατά ενός αναπήρου μέσης ηλικίας Ιρλανδού στην μέση ενός δημόσιου δρόμου του Μπέλφαστ . Το θύμα ήταν σωριασμένο στον δρόμο και αιμορραγούσε και από πάνω του καθόταν ένας Σουδανός με ένα μαχαίρι και τον έσφαζε και τον αφόπλισαν περαστικοί . Το θύμα νοσηλεύτηκε σε κρίσιμη κατάσταση , είχε που είχε και προηγούμενη πάθηση , τώρα από τα τραύματα με το μαχαίρι έχασε και την όρασή του . Στον Σουδανό είχε ζητήσει και του είχαν παραχωρήσει ασυλία έως το 2028 , για να διαπράττει στην συνέχεια εγκλήματα στην κοινωνία . Αυτό μαζί με τα πολλά συμβάντα εγκληματικότητας ισλαμιστών παρανόμων μεταναστών αύξησε την αγανάκτηση των Ιρλανδών , Βρετανών και οργάνωσαν διαδηλώσεις κατά της παράνομης μετανάστευσης αντικατάστασης οι οποίες εξελίχθηκαν σε συγκρούσεις διαδηλωτών με ισλαμιστές και αυτοδικίας κάποιων με κουκούλες , και στην συνέχεια καταστολή απ' τις αστυνομικές δυνάμεις . Έτσι αντί να ακουστεί η φωνή των διαδηλωτών προς την κυβέρνηση έγινε προς το παρόν η καταστολή . ____________________________________________________________________________________ Εφημερίδα - The Sun - Σουδανός συνελήφθη για απόπειρα αποκεφαλισμού στο Μπέλφαστ - βίντεο του συμβάντος => https://youtu.be/SiG9Qxqkh0w ____________________________________________________________________________________ Εφημερίδα -New York Post - Τι πρέπει να γνωρίζεται για τον Σουδανό που αποπειράθηκε να αποκεφαλίσει έναν Ιρλανδό στην Βόρειο Ιρλανδία => https://youtu.be/4WNvdymQMz0?t=3
Παρασκευή 12 Ιουνίου 2026
Δευτέρα 1 Ιουνίου 2026
Historia captae a turca Constantinopolis - (Τρίτη μαρτυρία -αναφορά Λεονάρδου εκ Χίου)
Historia captae a turca Constantinopolis , descripta a Leonardo Chiensi theologiae professore, & Mitylenes archiepiscopo __________________________________________________________________________________ Ιστορία της τουρκικής άλωσης της Κωνσταντινουπόλεως , περιγραφή του Λεονάρντο εκ Χίου , εκλατινισμένου Γενουάτου καθηγητού θεολογίας και αρχιεπισκόπου Μυτιλήνης-Λέσβου υπό Γενουατικής αποικιοκρατίας . _________________________________________________________________________________ Με αφορμή την αναφορά από ελληνορθόδοξες σελίδες της Εκκλησίας της Ελλάδος σχετικά με τους αυτόπτες μάρτυρες που εξιστόρησαν τα γεγονότα της πολιορκίας και της αλώσεως της Νέας Ρώμης-Κωνσταντινουπόλεως 1453 μΧ , Πρωτοβεστιαρίου Γεωργίου Σφραντζή ( ειδική περίπτωση νόθευσης του χρονικού αυτού γι' αυτό κυκλοφορεί σε δύο μορφές μεγάλου και μικρού , και μάρτυς - παθών οικογενειακής και ευρύτερης του Γένους τραγωδίας , καθώς όσοι πενθούν δεν βγαίνουν τα λόγια των γεγονότων που προκάλεσαν το πένθος ) , του Ενετού πατρικίου και αργότερα δικαστικού Νικολό Μπαρμπάρο , τότε υπηρετούσε στρατιώτης σε γαλέρα , του εκλατινισμένου αρχιεπισκόπου Λέσβου Λεονάρντο εκ Χίου . Αυτές οι μαρτυρίες αναφορές υπάρχουν ολόκληρες και τις έχω αναδημοσιεύσει . Τέταρτη μαρτυρία είναι του Ισιδώρου εξ Πελοποννήσου ουνίτου αρχιεπισκόπου Κιέβου και Μόσχας αλλά έχουν δημοσιεύσει αποσπάσματα δεν υπάρχει ολόκληρη . Απ' άλλους αυτόπτες μάρτυρες που απελευθερώθηκαν πληρώνοντας λύτρα λογικά θα είχαν συντάξει αναφορές οι Γενουάτες και οι Βενετοί προς τις αρχές των κρατών τους όμως δεν είναι γνωστή κάποια αναφορά . Έτσι για την ιστορική-εκκλησιαστική έρευνα ανέλαβα να υποστώ την βάσανο της μελέτης και μετάφρασης κατά το δυνατόν και της τρίτης ολοκλήρου αναφοράς του εκλατινισμένου, αιρετικού , κακεντρεχούς , μισαλλοδόξου Λεονάρντου εκ Χίου -Γενουάτου εποίκου, ταπεινής καταγωγής γεννηθέντος εν Χίω .- Ως προς τα γεγονότα της πολιορκίας και της καταστροφής σχεδόν όλοι συμφωνούν, την περίεργη μη αποστολή γενουατικής και ενετικής σημαντικής στρατιωτικής βοήθειας , την εγκατάλειψη της μάχης από τον διοικητή της άμυνας και των Γενουατών Τζουστινιάνι , την προδοσία των Γενουατών στο Πέραν , τα οθωμανικά πυροβόλα που τους κατασκεύασε ο Ούγγρος μηχανικός ο οποίος προηγουμένως εργαζόταν για τον Ουγγρικό στρατό και μετά για την Κωνσταντινούπολη και μετά για τους Οθωμανούς . Την αποστασία όλων των εκτουρκισθέντων , και γενιτσάρων και συμμάχων των Οθωμανών .Ο καρδινάλιος Λεονάρντο εκ Χίου ζητάει από τον Πάπα και τους ηγεμόνες των εθνών υπό της πνευματικής ηγεσίας του Πάπα άμεση εκδίκηση για τις προσβολές εναντίον του Χριστού . Εμάς τους Ρωμιούς που μας αποκαλούν Γραικούς μας θεωρεί αξίους τιμωρίας , κατά την μισαλλόδοξη άποψή του πως προκαλέσαμε την θεϊκή οργή επειδή η Ένωση των Εκκλησιών είχε τελεστεί τυπικώς , ενώ πρακτικώς δεν υιοθετήσαμε τις θεολογικές ερμηνείες (αιρετικές δοξασίες) του παπισμού στο Σύμβολο της Πίστεως σχετικά με το Άγιον Πνεύμα . Τα φυσικά και μεταφυσικά αίτια της καταστροφής κατά την γνώμη μου όπου πλήρωσαν για τις αμαρτίες προηγούμενων σφετεριστών σε άλλο άρθρο πάντως δεν είναι ο παραλογισμός του αιρετικού καρδιναλίου . Τους εισβολείς τους αποκάλεσε μόνο μία φορά Αντιχρίστους αλλά αντί για Οθωμανούς και λοιπούς νεοτούρκους και γενιτσάρους , τους αποκαλεί επαναλαμβανόμενα και προπαγανδιστικά Τευκρἰους . Κατά την ρωμαϊκή μυθολογία και ευρύτερα ιστορικά , περιλαμβανομένης της έρευνάς μου οι Τεύκριοι του Τεύκρου εκ των Γραικών και οι συμμάχοι τους Φρύγες ,Θράκες , Ενετοί , Πελασγοί της Ανατολικής χερσονήσου , θεωρούνται πατέρες του γένους των αρχαίων Ρωμαίων (τευκρίων και δαρδανική πατρική γραμμή και λατινική και σαμνιτική μητρική γραμμή) , και ιδρυτές της Ενετίας και της Τυρσηνίας (Πελασγο- Τυρσηνούς) της Εσπερίας , και ιδρυτές της Νέας Ρώμης -Κωνσταντινουπόλεως (καταγωγή Μεγάλου Κωνσταντίνου εκ Δαρδανίας και εκ Βιθυνίας ) . Αυτός ο καρδινάλιος Λεονάρντο ήταν εκλατινισμένος Γαλλο-Λίγυας εξ Εσπερίας ,η άρχουσα τάξη των οποίων στην σύντομη περίοδο ακμής αυτών είχε κατακτήσει ορισμένες ελληνικές νήσους και ακτές .Παρ' ότι γεννήθηκε και μεγάλωσε σε ελληνική νήσο και από την αρχαιότητα είμασταν ενωμένοι σε ένα Ρωμαϊκό κράτος , εξ αιτίας της απόσχισης του παπισμού και του συμπλέγματος ανωτερότητας -κατωτερότητας δεν αισθανόταν ούτε Γραικός ούτε Ρωμαίος ! ___________________________________________________________________________________ Μόναχο , Κέντρο Ψηφιοποίησης , Ψηφιακή Βιβλιοθήκη Επιστολή του 1453 , έκδοση Νυρεμβέργης 1544 (Λιγότερο δυσανάγνωστο σχετικά με τα υπόλοιπα , λατινο - γερμανικοί χαρακτήρες και σύμβολα κάποιων γραμμάτων , καταλήξεων , ενδιαμέσων γραμμάτων και συνδέσμων τους έχω περάσει στο σύγχρονο λατινικό του πληκτρολογίου - Το πρωτότυπο κάτω , και παρακάτω μετάφραση στα ελληνικά ότι έχει γραφεί στα λατινικά κατά το δυνατόν του μεγαλύτερου μέρους της επιστολή (εντός παρενθέσεως επεξηγήσεις για να διευκολύνεται ο αναγνώστης από τους περιέργους όρους του χάους της μισαλλοδοξίας του συγγραφέα) => https://digitale-sammlungen.de/de/view/bsb00023853?page=12,13 ____________________________________________________________________________________ De urbis Constantinopoleos lactura Captiutatece ad santctissimum dominum nostr diunium Pontificem , Leonardi Echiensis humilis theologie profesforis Mithylenei Archiepiscopi .Historia incipit foeliciter. Lere mihi magis licet, beatissime pater et forte dum gladio impetembar a Theucris, falubrior mors mihi fuisfer quam uita .Verum quoniam narrationes finistre tum uere profunt auditoribus, si prostrati resurgant.Vti quibus occisos parentes ab hostibus dicimus, animi ad undictam mesti uigorosius excitantur. Narraboigitur & flens & gemens Constantinopoleos proxime his cernentibus oculis discrimen ultimum & iacturam. Nec dubito pater sancte,praecessisse me multos, qui rei gestae ceriem eidem S. retulerunt .Confert enim multorum in unumrelatio. Sed quoniam quaeuicu, magis quam quae auditu uerius exponuntur, quod scio loguar, & quod uidifidelius contestabor. Cumigitur Reuerendiss pater D. Cardinalis Sabinensis pro unione Graecorum Legatus, in eius famulatum me ex Chio uocasset, ego summa cum animi mei diligentia, ut fidem sanctae Romanae Ecclesiae fortiter constantero, uti debitum exigit, defensarem, captabam perinde & mores, & naturam Graecorum,argumentiso, ac sanctorum Theologorum dictis agebam intelligere, quod eorum esset studium, quod propositum, quae rationes,quis finis eos a uera intelligentia, debitao obendientia uelreuocabant, uelretrahebant. Intellexi plane praeter Argiropulum artium Magistru, Theoplilum Paleogo, Hieromonicos quosdam paucos, & alios Laicos , quod ambitio Graecos quasi omnes captiuasset, ut nemo esset, qui zelo fidei, uel salutis suae motus, primus uideretur fieri uelie suae & opinionis & partinatiae contemptor . Ex una parte, ad fantendum articulum Sanctispiritus urgebat eos conscientia. Ex altera, ne meliorem Latini quam Graeci de ueritate fidei intelligeutiam habere crederentur, elationis tumor abducebat. Verum quoniam necratio, nec autoritas, nec uariae Scolario Isidori, Neophitio opiniones aduersus Romanae Ecclesiae fidem stare proterant, actum est industria & probitate praefati Domini Cardinalis, ut sancta unio, assentiente Imperatore Senatuo(si non ficta fuit) firma tetur, celebrarenturo secundo Decembris, Spiridonis Episcopi sancti die... ____________________________________________________________________________________Excitatus itao in surorem Deus, misit Mehemeth Regen potentissimum Teucrorum, adolescentem quidem audacem, ambitiocum, temulentu, Christianorum capitalem hoctem, qui nonis Aprilis ante Constantinopolis prospectum cum tercentis & ultra milibus pugnatorum, in gyro terrae castra Papilioneso confixit. Milites maiore numero equstres, quanquam omnes pedes magis expugna bant. Inter quos pedites, ad Regis custodiam deputati audaces, qui ad elementis Christiani, aut Christianorum filii retrorsum conuersi, dicti Geniczari, uti apud Macedonem Mirmidones, quasi quindecim milia. Ad tertium autem diem, captato urbis situ, machinas innumeras, craticulaso ex uirgultis uiminibuso contextas,circum murallis uallum, quibus pugnantes tegerentur fossatis admouir. Initium confusionis hoc nostrum fuit, ut qui telis, machinarumo lapidibus, iuxta datum ordinem eminus repellendi erant, neglectis singulis cominus proximare permiserunt. Tantum eor ordinem in struendis machinis, tantam promptitudinem, tantam acierum prouidentiam, quidam aut Scipio, aut Hanibal , aut modernibelli Duces admirati fuissent . Sed quis oro, circumuallauit urbem ? qui, nisi perfidi Christiani instruxere Theucros . Testis sum quod Graeci, quod Latini, quod Germani, Pannones, Boetes ex omnium Christianorum regionibus Theucris, comixti opera eoR, fidemo didicerut, qui immanius fidei Christianae obliti, urbem expugnabant ! O impii, qui Christum abnegastis· O satellites Antichristi damnati gehenallibus flammis, tempus hoc uestrum est, Satagite augere uobis poenas, quas luatis aeternas. ____________________________________________________________________________________O Genuenses iam quodammodo cicutati, sileo, ne de meis loguar, quos externi cu ieritate diiudicant, Vbi sunt prisci inclyti Genuenses, qui Galatam, accincti gladio, uti qui reparabant Hierosoliman, condiderut ? Illi cum effuco cruore & aere, Voe ne aes uestrum cupidi, & sanguinem effunderetis, cum uecordia illam mundo decoram Theucro trabitistis, si tamen tradere potuistis. Sed ut Historian prosecuamur, Interea fatigati nostri de praesidio diffidebaut. Nam neq ex Genua, neq ex Venetiis, quibus (pace eorum) mitti debuit,auxiliu mittebat. Neq aliuende spec erat, nisi ex Deo, quius qui prudentius tarditatem metiebatur, ex mysterio fieri autumabat, quod infidelitas irreligio, magnaque crimina Deum potius irritabant ! Vide beatiss, Pater, quam dignum,quam rectum iudicium. Celebrarunt unionem Greci uoce, fed opere negabant. Aiebant quidem Magnates, quorum cruor hostili gladio iam irrigat terram: Detur summo Pontifici commemorationis honos, fed decretum Florentinae Synodinon legatur. Cur hoc hypocrita ? Vt deleatur, inquit, ex Decreto, quod spiritus fanctus non aeque ex quemadmodum ex patre procedit.Cur item hypocrita? ne errasse uideantur Graeci, si dicant duos fancti Spiritus productores. Sed cur item oro, hypocrita? Ne detur ei, quitotam sibi ex offitio captrate cupit gloriam. Intendenbant ex una parte Scolarius, ex altera Chirluca quando ad praesentiam semet Apostolicam conferre, ut hi essent, qui soli rem intellexisse uiderentur, quique primi laudaretur tantae unionis autores. Aduersus enim Legatum multi intidia clanculo torquebantur. Ergo dixi : Pateris ne, o Imperator, ut haec amditio scindar Ecclesiam, ut huius gratia, diuina ira magis magiso merito accendatur? Cur non e medio pertinaces illi tollurtur? Ac quiescere Imperator uifus, Metropolitas ad concu piscendum Scholarium, Ysidorum, Neophitu com pliceso ludices constituit uerbo quidem, non facto. ____________________________________________________________________________________Continuata igitur obsidionis tempestate, clausa urbe, ducantarum & quinquaginta Fustarum ex diuersis Asiae, Thracie, Pontique litoribus, contra urbem disposita classis uenit, inter quas, Triremesex, & decem Biremes, septuaginta reliquae Fustaenis banchoremis .Cimbae etiam Barculaeo sagittariis ad ostentationem plenae uehebantur, quae cinctum cathena portum, & manibus rostratis bene armatis, Genuensium septem, Cretensium tribus colligatum, intrare non ualentes, eminus ad stadia centum Propontidis ripa anchoras figunt. Et qum proximare non auderent, mare a longe sulcantes, lignamina, lapides, aliaque machinamenta castris oportuna defereband.At cum Theucrus tribus iam in locis concussos lapidibus muros machinis, desperaret, memoratu cuiusdam infidi Christiani , ex colle Biremes intromittere iurat. Est enim portus ille beatiss, Pater, in longum angustum protractus, cuius Orientalem plagam colligatae naures, & cathena muniebant, inde hostibus aditus impossibilis erat. Quare, ut coangustaret, circuuallareto magis urdem , iussit inuia aequare, exo colle supposittis lenitis uasis lacertorum sex, ad stadia septuaginta trahi Biremes, quae assensu grauius sublatae, post hac ex apice in decliuum, ad ripam lenissime sinus introrsum uehebantur. ___________________________________________________________________________________Neq enim more equorum , quos Poeni , dum Romanos aduerfus decertarent, per elephantorum inuisam horribilitatam deterrere uoluerunt, ululatibus eorundem, hac in pugna timorandi estis, aut fugandi, quin potius animandi hercule constantius. ____________________________________________________________________________________At Imperator infoelix, ut uidit Capitaneum desperatum, Ha me miserum, inquit, perit ne urbis ? O infortunata sortem. Siste precor Capitenee, nam tua fuga alios incitat ad fugiendum. Non est mortale uulnus, patere dolorem, & siste uiriliter, ut spospondisti .At ille salutis gloriae, suigue oblitus, ulti altam quidem primo magnanimitatem, ita post hac pusillanimitatem ostendit. Debuit enim si poterat, uulneris dolorem sufferre, non recedere, qui stetisset, loco sui surrogare. Franguntur ex hoc omnium commilitonu animi, hebetantur uires, & capitaneum fugientem, ne pereant, inseguuntur. Da clientulo, inquit Capitaneus, clauem portae, quam mox reseratam satagunt magna cum compressione transire. Refugit Capitaneus in Paeram, qui post Chiumnauigans, ex uulnere uel tristitia inglorium transitum fecit. Imperator insuper, ne ad hostibus capiatur, O quispiam inquit, ualens tyro, propter Deum, ne Maiestas uafris uiris succumbat, meo gladio me transfigat. Inter haec Theophilus Paleologo, uir catholicus, iam perdita urbe, me inquit, uiuere non licet, Theucrorum pondus, aliquamdiu sustinens, & decertans, securi dilsidintur. Ita Iohannes Sclauus Illyricus, ueluti Hercules se opponens, multoprius mactat, deinde gladio finuit uitam hostili. Seinuicem post nostri, ut portam ingrediantur, uita oppressi pereunt. Quibus innixus Imperator cadens at resurgens, relabitur, & compressione Princeps patriae e uita demigrat. Perrierunt igitur ex nostris & Latinis & Grecis seinuicem conculcantibus in portae exitu, circiter octigenti. ___________________________________________________________________________________Triduo igitur in praedam decursam ciuitatatem depopulatam Regis Theucrorum ditioni dicati admodum relinquunt. Traducitur ad Papiliones omnis substantia & preda, uinsti omnes ad fexaginta milia funibus Christiani captiuantur. Cruses ex templorum apicibus parietibus euulsae, petibus conculcantur, uiolantur mulieres, uirgines deflorantur, mares iuuenes in turpitudinem maculantur. Sanctimoniales reliquae, etiam quae apparentes fuerunt, luxu foendatur.O Deus meus, quam iratus uideris, & immisericorditer faciem a fidelibus auertisti. Quid dicam ? silebo aut narrabo in Saluatorem & sanctas imagines illatas contumelias? Parce mihi Domine, si tam foedum scoelus enarro. O confusionem Christianorum, si Christi Dei iniurias uindicare retarcient . Sacras Dei scilicet sanctorum effigies humo prosternunt, quibus super non modo crapulam , sed luxuriam complent. Crucifixuri post auro & fubstantia priuari, post hac in Adrianopolim translatum, uita priuari iussit. Cuius mortem lamento flebili, aegre totus exercitus tulit . ____________________________________________________________________________________Parta autem uictoria, Theucri Bachanalia, festos dies celebrant, quibus Rex forte temulentior factus, sanguinem Baccho misceri uoluit humanu.Vocatis igitur ad se Chirluca, caeteris Baronibus consularibus, reprehensis quod non suasissent Imperatori, uel pacem petendam, uel dandam suae ditioni urbem, Chirluca, qui cogitauerat eius gratias captare, aduersus Perenses, Venetos, qui arma milites, consilium dedissent, culpam retorquere curauit, quorum gratia Imperator resistentiam fecisset. ____________________________________________________________________________________At Chirluca malitiae poenam euasit, qui protinus perditis primum in bello duobus liberis maioribus, alio impubere luxui Regali reseruato, coram oculis tertio filio ceso, cum ceteris Baronibus decollatur. ___________________________________________________________________________________Bailum itidem Venetorum, reliquos delectos Nobiles, & filium gladio extingui iubet. Consulem Caraconensium cum duobus, pariter etiam Catharinum Contareno uirum humanissimum, cusex nobilibus Venetis, iam primum redemptis, contra omnium fidem, nisi septem milibus aureorumuitam emissent, morte uti affecisset. Expletis autem Bachanalibus, concessa licentia, traditis in captiuitatem Greecis, forte patriam non uisuris, in suas regiones Theucri reuertuntur. ____________________________________________________________________________________O miseros, & miserabiles Graecos, qui Latinos prohibuere, ne sacra contractarent, uel aris libarent suis, iam profanis & collimosis dederint. Et qui unionem fidei contempserunt, iam quo dispersi, in inum peccati poena conuenire possunt. ____________________________________________________________________________________Haec praecogita Pater beatissime, qui uices Christi geris in terris, cuius interest tantas Christi iniurias & fidelium ulcisci . Igitur moueat te diuina pietas, & miserere Christianitatis tuae, qui scis & potes, cui ad nutum omnes Christiani Principes, uindicaturi Christianorum iniurias, facile obtemperabunt. Alias, scitoin tantamiam superlatum pompam, ut non erubelscat dicere, Sinum Adriaticum penetrare, Romam uenturum . ____________________________________________________________________________________Sed uide connexam pariter iacturae tempestatem, ut Perenses, dum urbem captam uident, in fugam, quasi amentes uertantur. Fiunt ex ipsis qui nondum naues ascenderant Theucrorum ad ripam incursantibus Fustis in praedam . Captiuantur matres liberis relictis, & e contra. Alij aequore compressi merguntur, gemmae sparguntur, & inuicem seipsos sine pietate praendatur, ut uerum sit, quod fugit impius nemine percequente. ____________________________________________________________________________________Quid dicam ? o potestas Perae, O prauum & insulsum tuorum consilium. Oratores terrore concussi a Perensibus Regi ut claues osferant mittuntur. Ille periocunde intelligens, quod potestatem non habeant, sulsipit, in seruosq foederatos acceptat. Constituit Theucrum rectorem, proscribit fisco omnium profugorum substantiam. Turres, murumq ciuitatis dirui iubet, obtemperant, & fe ut saluisint, ei, neglecto Genuae mandato mancipant. Turrem, in ciuis acumine Christi signum crusis, a quo & denominabatur, usq ad funtamenta euertit. Sicq qui liberi erant, pacemq tenebant, iam seruisunt, non sine poenitudine, a qua uix unq liberati poterunt, nisi ex te Pontifice summo . Quem ut Deus animet ad uindictam oramus, fidentius suplices precamur. Datum Chri, decima sexte die Augusti, Millesimo quadrigentesimo quinqua gesimo tertio. ____________________________________________________________________________________Norimbergae, in officina Ioannis Montani, & Vlrici Neuber, M.D.XLIIII. ___________________________________________________________________________________Μετάφραση ___________________________________________________________________________________ Η άλωση της Κωνσταντινουπόλεως προς τον πανάγιο κύριο και θείο Ποντίφικα ημών , από τον Λεονάρδο τον Χίο, ταπεινό καθηγητή θεολογίας και Μυτιλήνης αρχιεπίσκοπο , εις την ευχάριστον θέσιν να εξιστορήσω . - Ας μου επιτρέψετε την ανάγνωση περισσοτέρων ευλογημένε πατέρα , και ίσως αν μου επιτίθονταν οι Τεύκριοι ( συγχέει τους Τευκρίους με τους Τούρκους ) με ξίφος , ο θάνατος θα ήταν πιο ευχάριστος για μένα από την ζωή . Αλλά επειδή οι αφηγήσεις είναι πραγματικά ωφέλιμες για τους ακροατές , ανασταίνουν και νεκρούς .Όταν ακούμε πως οι γονείς μας σκοτώνονται από εχθρούς , οι ψυχές μας αναστατώνονται έως τα βάθη της θλίψεως . Θα σας διηγηθώ με δάκρυα και αναστεναγμούς την τελευταία κρίση και απώλεια της Κωνσταντινουπόλεως μέσα απ' τα μάτια μου . Ούτε αμφιβάλλω, άγιε πατέρα , ότι έχουν προηγηθεί από 'μένα πολλοί οι οποίοι έχουν αναφέρει το γεγονός στην αγιότητά σας . Διότι η αναφορά πολλών σε έναν είναι πειστική. Επειδή ρωτάτε, αντί για ό,τι εξηγείται πιο αληθινά με τις αισθήσεις, θα μιλήσω για ό,τι γνωρίζω και θα καταθέσω πιστά ό,τι άκουσα και είδα . Επομένως , όταν ο αιδεσιμότατος πατήρ Δ. Σαμπινένσις , απεσταλμένος της Γραικικής Ένωσης με κάλεσε από την Χίο στην υπηρεσία του , τότε με μεγάλη επιμέλεια του νού μου προκειμένου να υποστηρίξω σθεναρά την πίστη της Αγίας Ρωμαϊκής Εκκλησίας όπως απαιτεί το καθήκον μου, ασπάστηκα επίσης τα έθιμα και την φύση των Γραικών, χρησιμοποιώντας επιχειρήματα και από τα λόγια των αγίων θεολόγων για να τους κάνω να καταλάβουν ποιά ήταν η μελέτη, και ο σκοπός των λόγων τους , καλώντας αυτούς πίσω στην αληθινή κατανόηση , καθήκον και υπακοή. Κατάλαβα ξεκάθαρα ότι, εκτός από τον Αργυρόπουλο τον δάσκαλο των τεχνών , τον Θεόφιλο Παλαιολόγο, ελάχιστους Ιερομόναχους και λαϊκούς , η φιλοδοξία είχε καταλάβει σχεδόν όλους τους Γραικούς, έτσι ώστε κανείς κινούμενος από ζήλο για την πίστη ἤ για την δική του σωτηρία , δεν θα φαινόταν πρώτος που θα περιφρονούσε του κλήρου και του λαού την θέληση, γνώμη και παράταξη . Από την μία πλευρά το Άγιο Πνεύμα τους παρότρυνε να εκφράσουν ελεύθερα την συνείδησή τους . Από την άλλη πλευρά, για να μην θεωρηθεί ότι οι Λατίνοι κατανοούν καλύτερα την αλήθεια της πίστεως από τους Γραικούς , ένα φούσκωμα υπερηφάνειας τους οδήγησε μακριά . Αλλά επειδή ούτε ο θάνατος , ούτε η εξουσία, ούτε οι διάφορες απόψεις του Σχολαρίου , του Ισιδώρου και του Νεοφύτου μπορούσαν να εμποδίσουν την πίστη της Ρωμαϊκής Εκκλησίας να σταθεί σταθερά , έγινε με την εργατικότητα και την εντιμότητα του προαναφερθέντος Καρδιναλίου, η ιερά ένωσις , και με την συγκατάθεση του Αυτοκράτορος και της Γερουσίας (αν δεν ήταν πλασματική) , να εδραιωθεί σταθερά και να εορταστεί την δωδεκάτη Δεκεμβρίου ημέρα εορτής του Αγίου Σπυρίδωνος Επισκόπου (Τριμυθούντος) . _________________________________________________________________________________ Έτσι o Θεός εξοργισμένος απ' τους αδελφούς μας , έστειλε τον βασιλέα Μεχμέτ τον ισχυρότερο των Τευκρίων (Συγχέει τους Τευκρίους με τους Τούρκους από κάποια σκοπιμότητα ), έναν τολμηρό νεαρό άνδρα , μεθυσμένο από φιλοδοξία να κυριεύσει τις Χριστιανικές πόλεις , την ενάτη Απριλίου εμπρός στην Κωνσταντινούπολη με τριακόσιες χιλιάδες και περισσότερους στρατιώτες στρατοπέδευσε σε πεταλούδες σκηνές . Οι ιππείς ήταν σε υψηλό αριθμό αν και οι περισσότεροι των επιτιθέμενων ήταν στρατιώτες πεζικού . Ανάμεσα στο πεζικό ήταν η γενναία βασιλική φρουρά, οι οποίοι ήταν Χριστιανοί ἤ γιοί Χριστιανών που είχαν γυρίσει πίσω , οι οποίοι ονομάζονταν Γενίτσαροι , όπως οι Μυρμιδόνες μεταξύ των Μακεδόνων( τα έχει κάνει σαλάτα ο ξερόλας ) , περίπου δεκαπέντε χιλιάδες . Την τρίτη ημέρα ωστόσο, αφού κατέλαβαν την θέση τους έναντι της πόλεως , αμέτρητες μηχανές κατασκευασμένες από καλάμια και λάσπη τοποθέτησαν γύρω από τα τείχη ως προμαχώνα με τάφρους , όπου μπορούσαν να καλυφθούν οι επιτιθέμενοι . Αυτή ήταν η αρχή της σύγχυσής μας καθώς όσοι επρόκειτο να απωθήσουν από απόσταση , με όπλα , μηχανές και πέτρες, σύμφωνα με την δοθείσα εντολή, παραμελούσαν καθένα χωριστά και του επέτρεπαν να πλησιάσει . Νομίζω μια τέτοια τάξη στην κατασκευή των μηχανών, μια τέτοια ταχύτητα , μια τέτοια μέριμνα του χάλυβα , θα θαύμαζαν κάποιοι, είτε ο Σκιπίων , είτε ο Αννίβας , είτε οι σύγχρονοι στρατηγοί . Αλλά ποιοί παρακαλώ περικύκλωσαν την Πόλη ; Ποιοι αν όχι δόλιοι Χριστιανοί που καθοδήγησαν τους Τευκρίους ; (Συγχέει επαναλαμβανόμενα τους Τευκρίους Τρωαδίτας αχαϊκού φύλλου , γραικικού γένους με τους Τούρκους τουρκομογγολικού γένους από σκοπιμότητα ) .Είμαι μάρτυρας ότι οι Γραικοί, οι Λατίνοι, οι Πάννονες, οι Βοήτες απ' όλες τις Χριστιανικές περιοχές της Τευκρίας αναμεμειγμένοι και με συνέργεια , έχοντας ξεχάσει την Χριστιανική τους πίστη , έκαναν άγρια έφοδο στην Πόλη (Έτσι τα συσχετίζει αυθαιρέτως , από κάποια σκοπιμότητα ) .Ω ασεβείς , όπου αρνηθήκατε τον Χριστό · ω οπαδοί του Αντιχρίστου, καταδικασμένοι στις φλόγες της κολάσεως, αυτή είναι η ώρας σας . Προσπαθήσατε να αυξήσετε την τιμωρία που θα πληρώσετε αιώνια ! ___________________________________________________________________________________Ω Γενουάτες , τώρα κατά κάποιο τρόπο σιωπώ για να μην μιλήσω για εσάς τους δικούς μου, τους οποίους οι ξένοι κατακρίνουν . Πού είναι οι παλιοί ένδοξοι Γενουάτες οι οποίοι ζωσμένοι με ξίφη ίδρυσαν τον ( λιμένα - συνοικισμό ) Γαλατά και ανοικοδόμησαν τα Ιεροσόλυμα ; Με εκείνους που αναπνέουν αέρα με αίμα , αλίμονό σου αν επιθύμησες για τον χαλκό να χύσεις το αίμα του κόσμου που στολίζω με αγάπη ,και να περάσεις στους Τεύκριους (νεότουρκους) με προδοσία . Αλλά εν συνεχεία ιστορικώς , οι άνδρες μας δεν εμπιστεύονταν την φρουρά. Διότι δεν έστειλαν βοήθεια από την Γένουα ἤ την Ενετία , οι οποίες (εν ειρήνη πλέον μεταξύ τους) θα έπρεπε να είχαν στείλει .Ούτε αναμενόταν από καμία άλλη πηγή , παρά από τον Θεό, ο οποίος μέτρησε πιο συνετά την καθυστέρηση, η οποία υποτίθεται ήταν μυστήριο, επειδή η απιστία , η αθρησκεία, και τα μεγάλα εγκλήματα μάλλον εξόργιζαν τον Θεό ! Δες ευλογημένε πατέρα , πόσο άξια , πόσο δίκαιη είναι η κρίση . Οι Γραικοί γιόρταζαν την ένωση με λόγια , αλλά την αρνήθηκαν στην πράξη . Οι Μεγιστάνες των οποίων το αίμα ποτίζει τώρα την γη από εχθρικό σπαθί είχαν πεί : Ας δοθεί στον ανώτατο Ποντίφικα η τιμή της μνημόνευσης , και ας διαβαστεί το διάταγμα της Συνόδου της Φλωρεντίας . Γιατί υποκριτές ; Για να σβηστεί ,λέει, απ' το Διάταγμα ότι το άγιο πνεύμα που κτίζεται δεν εκπορεύεται εξίσου από τον Υιό όπως εκπορεύεται εκ του Πατρός . Γιατί επίσης υποκριτές ; Για να μην φανεί πως οι Γραικοί είχαν σφάλλει αν παραδέχονταν πως υπάρχουν δύο νοητοί παραγωγοί του Πνεύματος. Αλλά γιατί προσευχόμαστε ξανά υποκριτές ; Επιθυμούν να μην του παραχωρήσουν το αξίωμα και να αρπάξουν όλη την δόξα για τον εαυτό τους . Από την μια πλευρά ο Σχολάριος, από την άλλη σκόπευε να παρουσιαστεί κάποια στιγμή στην Αποστολική σύνοδο , ώστε να φαίνονται που έχουν κατανοήσει το θέμα, και να είναι οι πρώτοι τους οποίους θα επαινούσαν ως τους δημιουργούς μίας τόσο μεγάλης ενώσεως . Γι' αυτό είπα : Δεν θα επιτρέψεις Αυτοκράτωρ σε αυτούς τους φιλοδόξους να διχάσουν την Εκκλησία , ώστε εξ αυτού να φουντώνει η θεϊκή οργή όπως την αξίζουν . - Γιατί δεν απομακρύνεις αυτούς τους πεισματάρηδες από ανάμεσά μας ; Και ο ζων Αυτοκράτωρ αδρανών και ο Μητροπολίτης με την συνενοχή του Σχολαρίου, του Ισιδώρου, και του Νεοφύτου καθιέρωσαν την ένωση με τα λόγια , όχι με τις πράξεις . ___________________________________________________________________________________Eπομένως ενώ η θύελλα της πολιορκίας συνεχιζόταν και η Πόλη περικυκλωνόταν , έφθασε ένας (επιπλέον τούρκικος) στόλος από εικοσιπέντε φούστιες από τις διάφορες ακτές της (Μικράς) Ασίας, της Θράκης, του (Ευξείνου) Πόντου, παραταγμένες εναντίον της Πόλεως , συμπεριλαμβανομένων έξι τριήρων, και δέκα διήρων , και προστέθηκαν στις προηγούμενες εβδομήντα (τουρκικές ) φούστιες που είχαν καταπλεύσει . Τα (τουρκικά) πλοία έδειχναν να είναι φορτωμένα με τοξότες και με αλυσιδωτούς χιτώνες στρατιώτες και με λόγχες ανά χείρας , καλά οπλισμένα . Τότε επτά Γενουατικά και τρία Κρητικά πλοία ενωμένα (σε μία μοίρα) ανίκανα να περάσουν (από τον τουρκικό ναυτικό αποκλεισμό) έριξαν άγκυρες στην όχθη της Προποντίδος εκατό στάδια μακριά (περίπου δέκα ναυτικά μίλια ἤ δεκαοκτώ και ήμισυ χιλιόμετρα μακράν της Κωνσταντινουπόλεως ) . Κι επειδή δεν τόλμησαν να πλησιάσουν διέσχισαν την θάλασσα από μακριά , είχαν φορτίο από ξυλεία , πέτρες και μηχανήματα για το στρατόπεδο . Όταν όμως ο Τεύκριος (τούρκος) έχοντας ήδη σείσει τα τείχη (Κωνσταντινουπόλεως) σε τρία σημεία με πέτρες και μηχανισμούς (πυροβολικού), απελπίστηκε ενθυμούμενος έναν άπιστο (πρώην) Χριστιανό, και ορκίστηκε να περάσει τις διήρεις (πλοία) από τον λόφο . Διότι εκείνος ο λιμένας , ευλογημένε πατέρα , εκτείνεται σε έναν μακρόστενο χώρο ( Κεράτιος κόλπος) , (η είσοδος) του οποίου ήταν οχυρωμένη με αλυσίδες και η ανατολική πλευρά του με πλοία, ώστε από εκεί η πρόσβαση ήταν αδύνατος για τον εχθρό . Επομένως για να περικυκλώσει στενότερα την Πόλη και να την περιορίσει περισσότερο , διέταξε να τοποθετήσουν έξι λεία σκάφη και να σύρουν από τον λόφο επί εβδομήντα στάδια ( περίπου δεκατρία χιλιόμετρα επί ξηράς ) τα πλοία διήρεις ,αφού πρώτα τις ανύψωσαν στην συνέχεια τις έσυραν απαλά από την κορυφή του λόφου στην πλαγιά προς την ακτή του κόλπου. ___________________________________________________________________________________Διότι σε αντίθεση με τ' άλογα, τα οποία οι Καρχηδόνιοι, ενώ πολεμούσαν εναντίον των Ρωμαίων , ήθελαν ν' αποτρέψουν απ' τα φρικτά ουρλιαχτά των ελεφάντων , εσείς πρέπει να φοβάστε σ' αυτήν την μάχη ἤ να τραπείτε σε φυγή ἤ μάλλον να ενθαρρύνεστε απ' τα ουρλιαχτά . ____________________________________________________________________________________Αλλά ο δυστυχής Αυτοκράτωρ, όταν είδε τον Καπετάνιο (Τον Γενουάτη διοικητή) σε απόγνωση, του είπε - «Αχ καημένε μου μήπως η Πόλη χάνεται; Ω κακή μας μοίρα. Μείνε σε παρακαλώ Καπετάνιε , γιατί η φυγή σου , προτρέπει και τους άλλους να φύγουν. Δεν είναι θανάσιμο τραύμα , υπέμεινε τον πόνο και στάσου ανδρειωμένα , όπως υποσχέθηκες ». Αυτός ( Τζουστινιάνι ο Γενουάτης ) όμως ξεχνώντας την δόξα της σωτηρίας , είχε δείξει στην αρχή (της μάχης) μεγαλοψυχία , αλλά στην συνέχεια μικροψυχία . Διότι έπρεπε ,αν μπορούσε, να είχε υπομείνει τον πόνο του τραύματος και να μην υποχωρούσε αλλά να είχε σταθεί και όποιος άλλος ας έπαιρνε την θέση του . -«Εξυπηρετείστε μας , δώστε το κλειδί της Πύλης» - είπε ο Καπετάνιος, την οποία σύντομα ξεκλείδωσαν και με μεγάλη δυσκολία προσπάθησαν να περάσουν. Ο Καπετάνιος (με τα δύο τάγματά του) έφυγαν τρέχοντας προς το Πέραν . Από εκεί απέπλευσαν πίσω προς την Χίο , από τραυματισμό ἤ θλίψη έκανε μία άδοξη μετάβαση . Ο Αυτοκράτωρ επιπλέον για να μην συλληφθεί από τους εισβολείς , είπε· «Ω δεν υπάρχει κάποιος σθεναρός εδώ γύρω να με κεντήσει με το ξίφος μου ; » , για να μην υποκύψει η Μεγαλειότητά του στην βούληση των εισβολέων .Μεταξύ αυτών (που ήταν κοντά του ο εξάδελφός του ) ο Θεόφιλος Παλαιολόγος ένας καθολικός (ουνίτης ) είπε - « Σε πόλη που χάνεται δεν μου επιτρέπεται να ζήσω ». Το βάρος των Τευκρίων(εκτουρκισμένων) έσπασε την άμυνα ,των υπερασπιστών που είχαν υπομείνει για κάποιο χρονικό διάστημα . Έτσι ο Ιωάννης Σκλάβος ο Ιλλυριός σαν τον ίδιο τον Ηρακλή , αφού προηγουμἐνως σφαγίασε πολλούς εισβολείς ,έβαλε τέλος στην ζωή του με το σπαθί ... (Τράπηκαν όλοι οι Γενουάτες στρατιώτες με τον διοικητή τους σε φυγή, σώμα το οποίο βάσιζε την άμυνά του ο Αυτοκράτωρ ,καθώς υπήρχε λειψανδρία Ρωμιών στρατιωτών και έκαναν το λάθος να βασίζονται σε εθελοντές . Οι Γ. Σφρατζής ο Ρωμιός, Ν. Μπαρμπάρο ο Ενετός , και Λεονάρντο ο Γενουάτης , συμφωνούν για την λιποταξία Τζουστινιάνη και την προδοσία των Γενουατών στο Πέραν που εμπόδισαν την πρώτη ημέρα την πυρκαγιά των οθωμανικών πλοίων που είχαν σύρει από ξηράς και περάσει στον Κεράτιο κόλπο , την δεύτερη ημέρα ήταν αργά καθώς τοποθέτησαν ισχυρές οθωμανικές φρουρές . Ο Τζουστινιάνι δεν πέθανε από θλίψη ἤ από το τραύμα , αλλά από μη καθαρισμό της πληγής και μόλυνση κατά την διάρκεια της φυγής και γάγγραινας ). ____________________________________________________________________________________Έτσι μετά από τρείς ημέρες λεηλασίας , εγκαταλείπουν την Πόλη , την οποία κατέστρεψε ολοσχερώς ο βασιλιάς των Τευκρίων (εκτουρκισθέντων) , ο οποίος ήταν αφοσιωμένος στην κυριαρχία των Τευκρίων (προπαγανδίζει) . Όλη η περιουσία και τα λάφυρα μεταφέρονται στις πεταλούδες σκηνές , όλοι οι Χριστιανοί αιχμαλωτίζονται (δεμένοι και συρόμενοι) με σχοινιά, περίπου σαράντα χιλιάδες εξ αυτών αιχμαλωτίζονται . Εσταυρωμένοι αποσπώνται από τις κορυφές των Ναών και των τειχών, και ποδοπατούνται με τα πόδια τους , γυναίκες βιάζονται, παρθένες διαρρηγνύονται, αγόρια λερώνονται ατιμάζονται , οι υπόλοιπες μοναχές ακόμα κι εκείνες που ήταν επιφανείς ατιμάστηκαν μέσα στην ακολασία .Ω Θεέ μου, πόσο θυμωμένος φαίνεσαι, και έχει ανελέητα στρέψει το πρόσωπό σου μακριά από τους πιστούς . Τι να πω; Να σιωπήσω ἤ να διηγηθώ τις προσβολές που εξαπέλυσαν εναντίον του Σωτήρος και των αγίων εικόνων ; Συγχώρεσέ με Κύριε αν περιγράψω μιά τέτοια αποκρουστική πράξη . Ω η σύγχυση των Χριστιανών, αν καθυστερήσουν να εκδικηθούν τις προσβολές του Χριστού Θεού . Γκρεμίζουν στο έδαφος τις ιερές εικόνες του Θεού, των Αγίων , στο έδαφος, πάνω στις οποίες ικανοποιούν όχι μόνο στην λαιμαργία τους , αλλά και την (σεξουαλική) ακολασία τους . Αποφάσισαν να τον σταυρώσουν (θανατώσουν ) κι αφού του αφαίρεσαν τον χρυσό και όλη την περιουσία του και την μετέφεραν στην Αδριανούπολη (κουρσεμένη πόλη επαναλαμβανόμενα και έδρα του σουλτάνου), στην συνέχεια διατάχθηκε να τον θανατώσουν (Τον Κυρ Λουκά που είχε το αξίωμα του μεγάλου δουκός) . Το (αιχμωλωτισμένο ρωμαίϊκο ) στράτευμα υπέμεινε τον θάνατο (του διοικητού ) με δακρυσμένο πόνο και θρήνο. ___________________________________________________________________________________Αλλά έχοντας κερδίσει την νίκη , γιόρτασαν τα Βακχανάλια (Βακχεία ἤ Διονύσια ) των Τευκρίων ( από μισαλλοδοξία , και από μίσος προς τους Γραικούς και τους Ρωμαίους , ονομάζει τους εκτουρκισθέντες Τευκρίους ) , μία εορτή κατά την οποία ο βασιλιάς (σουλτάνος), ίσως μεθυσμένος περισσότερο (από την νίκη) , επιθυμούσε να αναμείξει το αίμα του Βάκχου (ερυθρός οίνος) με ανθρώπινο αίμα . Έτσι, αφού κάλεσε τον Τσιρλούκα (στ ' ανώτατα αξιώματα προηγείται το Κυρ , αυτός ο μισαλλόδοξος Λεονάρντο αντί να προσφωνεί τον μεγάλο δούκα Κύρ Λουκά , για να περιυβρίσει τον μάρτυρα , τον νεκρό τον αποκαλεί Τσιρλούκα ) και τους άλλους Δούκες (ανώτατους αξιωματούχους) του βασιλικού συμβουλίου κοντά του , τους επέπληξε επειδή δεν συμβούλεψαν τον Αυτοκράτορα είτε να ζητήσει ειρήνη (αποδεχόμενος όρους ) είτε να παραδώσει την Πόλη στο έλεγχο (του σουλτάνου). Ο Τσιρλούκα (Κυρ-Λουκάς ) που είχε σκεφτεί να κερδίσει την εύνοια (του σουλτάνου) , φρόντισε να μεταθέσει την ευθύνη στους Περατιανούς (Γενουάτες εποίκους στο Πέραν) και τους Ενετούς, οι οποίοι είχαν δώσει συμβούλους , όπλα και στρατιώτες χάριν των οποίων ο Αυτοκράτωρ είχε προβάλλει αντίσταση . __________________________________________________________________________________ Αλλά ο Τσιρλούκα ( Κυρ - Λουκάς) γλίτωσε την τιμωρία της κακίας του , γιατί αποκεφαλίστηκε αμέσως , μαζί με τους άλλους δύο Δούκες , αφού πρώτα είχε χάσει τους δύο μεγαλύτερους γιούς του στον πόλεμο, και μία άλλη βασιλική ακολασία που του επιφύλαξαν , και σκότωσαν τον μικρότερο υιό του μπροστά στα μάτια του . ( Μετά απορούν γιατί ο λαός των Ρωμιών -Γραικών απεχθανόταν τους εκλατινισμένους , αιρετικούς και μισαλλοδόξους του παπισμού και της αποικιοκρατίας ) ___________________________________________________________________________________Διατάζει επίσης να θανατωθούν διά ξίφους (διά καρατομήσεως) ο δικαστής των Ενετών και ο υιός αυτού, και οι άλλοι ευγενείς (εξ ενετών) , ακόμα να θανατωθούν ο πρόξενος του Καρακάλλα μαζί με δύο άλλους , και ο Καθαρίνος του Κονταρίνου ο οποίος ήταν ανθρωπιστής, επιπρόσθετα έξι ευγενείς Ενετοί οι οποίοι είχαν ήδη εξαγοράσει με λύτρα την ελευθερία τους την πρώτη φορά , εκτός κι αν εξαγόραζαν την θανατική ποινή , πληρώνοντας επιπρόσθετα επτά χιλιάδες χρυσά νομίσματα . Όταν ολοκληρώθηκαν τα βακχικά όργια , έδωσε εντολή όλοι οι Γραικοί να παραδοθούν στην αιχμαλωσία, ίσως για να μην ξαναδούν την πατρίδα τους , και οι Τεύκριοι (εκτουρκισθέντες) επέστρεψαν στις περιοχές τους . ____________________________________________________________________________________Ω μίζεροι και αξιολύπητοι Γραικοί , οι οποίοι απαγόρευσαν στους Λατίνους να συνάπτουν ιερές τελετές και προσφορές στους Ναούς τους, τώρα έχουν παραδώσει τους ναούς στους βέβηλους και αλαζόνες . Και όσοι (Γραικοί) έχουν περιφρονήσει την Ένωση της Πίστεως , τώρα που έχουν διασκορπιστεί μπορούν να ενωθούν στην τιμωρία της αμαρτίας . (Μετά απορούν γιατί ο λαός των Ρωμιών -Γραικών απεχθανόταν τους εκλατινισμένους και αιρετικούς και μισαλλοδόξους του παπισμού και της αποικιοκρατίας ) ___________________________________________________________________________________Σκεπτείται αυτά τα πράγματα πανευλογημένε Πάτερ , όπου φέρεται την αντιπροσωπεία του Χριστού στην Γη και το συμφέρον είναι να εκδικηθούμε τόσες πολλές προσβολές και αδικήματα που διαπράχθηκαν εναντίον του Χριστού και των πιστών αυτού . Είθε ας σας συγκινήσει η θεία ευσέβεια και ας ελεήσει τον Χριστιανισμό σας , ο οποίος γνωρίζει και δύναται στην εντολή του οποίου όλοι οι Χριστιανοί Πρίγκιπες όπου πρόκειται να εκδικηθούν τις αδικίες κατά των Χριστιανών, θα υπακούσουν πρόθυμα . Διαφορετικά γνωρίζεται με τόση μεγαλοπρέπεια , ώστε δεν είναι ντροπή να το πούμε, πως ο εχθρός θα διεισδύσει στην Αδριατική θάλασσα και θα βαδίσει και εναντίον της (παλαιάς) Ρώμης . ___________________________________________________________________________________Αλλά να δείτε πως η θύελλα της απώλειας σχετίζεται καθώς οι Περατινοί (Γενουάτες στο Πέραν ) όταν βλέπουν την Πόλη να καταλαμβάνεται τρέπονται σε φυγή σαν τρελοί. Αποτελούνται από εκείνους που δεν είχαν ακόμα επιβιβαστεί στα πλοία των Τευκρίων (εκτουρκισθέντων ) , οι οποίοι επιτίθενται με ρόπαλα στην ακτή για λεηλασία. Μητέρες αιχμαλωτίζονται αφήνοντας πίσω τα παιδιά τους , και αντίστροφα (αιχμαλωτίζουν τα παιδιά ) . Άλλες συνθλίβονται και τα πετράδια τους σκορπίζονται , άλλες πνίγονται στην θάλασσα , και η μία μετά την άλλην αιχμαλωτίζονται δίχως έλεος, ώστε είναι αλήθεια πως ο ασεβής φεύγει χωρίς κανείς να τον καταδιώξει . ___________________________________________________________________________________Τι να πω ; ω δύναμη στο Πέραν , Ω πονηρή και ανόητη βουλή σου . Πρεσβευτές συγκλονισμένοι από τον τρόμο εστάλησαν από τους Περατινούς (Γενουάτες) να προσφέρουν τα κλειδιά στον (οθωμανικό) Βασιλέα . Αυτός , γνωρίζοντας με μεγάλη ικανοποίηση ότι δεν έχουν εξουσία , χαίρεται και τους δέχεται ως υπηρέτες συμμάχους ! Διόρισαν τον Τεύκριο (Τούρκο) ως ηγεμόνα , και δήμευσε την περιουσία όλων των προσφύγων από το θησαυροφυλάκιο. Διέταξε να κατεδαφιστούν οι πύργοι και τα τείχη της πόλεως , αυτοί υπάκουσαν πιστεύοντας ότι θα σωθούν και του τα παρέδωσαν , αγνοώντας την εντολή της Γένουας . - Τον Πύργο με το σύμβολο του εσταυρωμένου Χριστού στην κορυφή , από τον οποίο έλαβε και τ' όνομά του , τον ανέτρεψαν εκ θεμελίων . Έτσι όσοι ήταν ελεύθεροι και ζούσαν εν ειρήνη , είναι τώρα σκλάβοι, όχι χωρίς μετάνοια , απ' την οποία δύσκολα μπορούν να απελευθερωθούν, εκτός από εσάς τον υπέρτατο Ποντίφικα . Τον οποίο προσευχόμαστε να εμψυχώσει ο Θεός για δικαίωση , μεγαλύτερη εμπιστοσύνη και ικεσία . Παραδόθηκε εν Χριστῷ , την δεκάτη έκτη Αυγούστου χίλια τετρακόσια πενήντα τρία . ____________________________________________________________________________________Νυρεμβέργη , γραφεία Ιωάννης Μοντάνι και Ούρλιχ Νόϊμπερ , έτος χίλια πεντακόσια σαράντα τρία. ___________________________________________________________________________________
Κυριακή 31 Μαΐου 2026
Σάββατο 30 Μαΐου 2026
Παρασκευή 29 Μαΐου 2026
Πέμπτη 28 Μαΐου 2026
Ημερολόγιον Της Πολιορκίας Της Κωνσταντινουπόλεως Του 1453
____________________________________________________________________________________Αρχείο -Byzantine Constantinople-el.svg -Wikimedia commons - Τοπογραφικός χάρτης της Νέας Ρώμης - Κωνσταντινουπόλεως προ της τουρκικής αλώσεως (Βυζάντιο μικρότερο από 660 πΧ -330 μΧ , και Νέας Ρώμης -Κωνσταντινουπόλεως βασιλείας του Ρωμαϊκού κράτους 330-1453 μΧ). ___________________________________________________________________________________ -Giornale Dell' Assedio Di Constantinopoli 1453 di Nicolo Barbaro P.V => https://vec.wikisource.org/wiki/Giornale_dell%27assedio_di_Costantinopoli_1453/01 ____________________________________________________________________________________Ημερολόγιον Της Πολιορκίας Της Κωνσταντινουπόλεως 1453 του Νικολό Μπαρμπάρο Π.Ε ____________________________________________________________________________________ Ο Νικολό Μπαρμπάρο (1427 ✝ 1521 πατρίκιος Ενετός αν και γένους βαρβαρικού ήταν μέλος του ανωτάτου δικαστηρίου και άρχων ανακριτής της νυκτός ) της Ενετίας . Όταν ήταν σε ηλικία εικοσιπέντε ετών υπηρετούσε ως βαλλιστροβόλος σε μία εμπορική ενετική γαλέρα . Έτυχε η ναυτική μοίρα των ενετικών γαλερών μαζί με ορισμένες γενουατικές και ταραντίνων και σικελικές γαλέρες να παραμείνουν από το φθινόπωρο του 1452 έως το τέλος της ανοίξεως του 1453 στον Κεράτιο Κόλπο για μεγαλύτερη ασφάλεια , της Νέας Ρώμης - Κωνσταντινουπόλεως
.svg.png)