Δικαίωσις

Δικαίωσις _______________________________________________________________________________    Τότε λοιπὸν ἀδέσποτο θ' ἀφίσω                                                                                                                  νὰ βουΐζει τὸ Τραγούδι ἀπάνωθέ μου . ²                                                                                                      Τὰ χάχανα τοῦ κόσμου, καὶ τοῦ ἀνέμου                                                                                                      τὸ σφύριγμα , θὰ τοῦ κρατοῦν τὸν ἴσο.  ³ __                                                                                              Θὰ ξαπλωθῶ , τὰ μάτια μου θὰ κλείσω,                                                                                                    καὶ ὁ ἴδιος θὰ γελῶ καθὼς ποτέ μου                                                                                            «Καληνύχτα , τὸ φῶς χαιρέτισέ  μου »                                                                                                      Θὰ πῶ στὸν τελευταίο ποὺ θ' ἀντικρύσω. __                                                                                            Ὅταν ἀργά θὰ παίρνουμε τὸν δρόμο,                                                                                                            ἡ παρουσία μου κάπως θὰ βαραίνει                                                                                                      πρώτη φορὰ - σὲ τέσσερων τὸν ὦμο.                                                                                                      Ὕστερα, καὶ τοῦ βίου μου τὴν προσπάθεια                                                                                ἀμείβοντας, τὸ φτιάρι θὰ μὲ ραίνη     ⁴                                                                                                    ὡραῖα, ὡραῖα μὲ χῶμα καὶ μὲ ἀγκάθια. ____________________________________________________________________________________Είδος Σάτιρα (Σατιρίζει την μέλλουσα  κηδεία του ) - Αποτελείται από  τρείς στροφές ακουστικών και οπτικών παραστάσεων , εκτεταμένης,  πλεχτής και παροξύτονης ομοιοκαταληξίας , από τέσσερις στίχους η πρώτη και η δεύτερη στροφή και έξι στίχους η τρίτη . _² Με Τ κεφαλαίο Τραγούδι - τραγωδία < τραγῳδῶ  , αδέσποτο (ελεύθερο με αστεϊσμό ), βουίζει (υπόηχα  ) , χάχανα (ανόητα γέλια) συν ήχος ανέμου  ως συνήχηση στο εξόδιο άσμα.  ³Κράτημα ἴσου - ισοκράτημα  ( βασικός  ἤ  δεσπόζων   φθόγγος -νότα  παρατείνονται τμηματικά   στο μήκος  της  μελωδικής  γραμμής ) ..⁴ Αμείβοντας ηθικά , αναγνωρίζοντας . -    ___________________________________________________________________________________ Κωνσταντίνος  Γ. Καρυωτάκης (1896 ✙ 1928).                                                                                            Δικαίωσις  : Ελεγείες και Σάτιρες (1927) . ____________________________________________________________________________________Εδικαιώθη από τις μεταπολεμικές γενεές  .  Έχουν κάνει μελοποιήσεις στα ποιήματα αυτού περισσότερο σε σχέση με οποιονδήποτε άλλον σύγχρονο ποιητή  . Όπως έχω πει εάν συγκρίνουμε τα κορυφαία ποιήματα αυτού με τα κορυφαία ποιήματα όλων των άλλων του 20ου αι. μΧ  υπερέχουν του   Καρυωτάκη από μουσική ικανότητα .   

Ένα το χελιδόνι

Από συναυλία => https://youtu.be/YZKpBVUrC18?t=1 

Βράδυ - Καρυωτάκη

 

________________________________________________________________________________        Τὰ παιδάκια ποὺ παίζουν στ' ἀνοιξιάτικο δείλι,                                                                                        μιὰ ἰαχὴ μακρυσμένη,                                                                                                                                  Τ' ἀεράκι πού λόγια μὲ τῶν ρόδων τὰ χείλη                                                                                    ψιθυρίζει καὶ μένει. __                                                                                                                                  Τ' ἀνοιχτὰ παραθύρια πού ἀνασαίνουν τὴν ὤρα ,                                                                                        ἡ ἀδειανὴ κάμαρά μου ,                                                                                                                            Ἕνα τραῖνο ποὺ θά  'ρχεται ἀπὸ μιὰ ἄγνωστη χώρα,                                                                                    τὰ χαμένα ὄνειρὰ μου. __                                                                                                                            Οἱ καμπάνες ποὺ σβήνουν, καὶ τὸ βράδυ ποὺ πέφτει                                                                          ὁλοένα στὴν πόλη ,                                                                                                                                    Στῶν ἀνθρώπων τὴν ὄψη , στ' οὐρανοῦ τὸν καθρέφτη ,                                                                            στὴν ζωὴ μου τώρα ὅλη.   _________________________________________________________________________________  Ποίηση - Κωνσταντίνος Καρυωτάκης «Έλεγεῖα καὶ Σάτιρες» , 1927                                                        Είδος Ποίησης  : Σύγχρονη ελεγεία λύπης , συμβολισμός                                                                      Μελοποίηση - Έλενα Πλάτωνος -Παπάζογλου                                                                                          (Ο πατέρας της καθηγητής μουσικής Γεώργιος Παπάζογλου είχε αλλάξει το επώνυμο σε Πλάτων)  Ερμηνεία  - Σαβίνα  Γιαννάτου                                                                                                          Δισκογραφία -«Καρυωτάκης -13 τραγούδια » , 1982                                                                                   __________________________________________________________________________________ Το  ποίημα  αποτελείται από τρείς στροφές ,από  δύο στίχους σε κάθε στροφή,  εκτεταμένη   και εσωτερική ομοιοκαταληξία , πρακτικώς οι στίχοι υποδιαιρούνται , έτσι  μετρικώς αμφίβραχυς , και  τονικώς παραξύτονος . Εναρμονίζει  φυσικές παραστάσεις   και αντιθέσεις αλληγορικά  ,διπλού νοήματος  επιφανειακού και βαθύτερου  σε  βιογραφική σειρά από παιδική ηλικία έως νεότητα καταδικασμένη , να εκφράσει με ποιητικό τρόπο τον ψυχικό του πόνο έως  κραυγή απογνώσεως  προς τους  αναγνώστες .    ____________________________________________________________________________________ Συμβολισμοί -  Κατά την γνώμη μου ,  4η Μαΐου 2026 __________________________________________________________________________________  Τὰ παιδάκια ποὺ παίζουν στ' ἀνοιξιάτικο δείλι, μιὰ ἰαχὴ μακρυσμένη...                                                       (Ανάμνηση ξέγνοιαστης  παιδικής ηλικίας που απομακρύνεται και χάνεται η παιδικότητα .- Άνοιξη συμβολίζει την αναγέννηση , για τον ποιητή όπως προκύπτει κι απ' άλλα ποιήματά του  η άνοιξη και το πορφυρό ηλιοβασίλεμα είναι σύμβολα του έρωτα , το δειλινό όμως διαδέχεται λυκόφως , δύει η ημέρα  και ανατέλλει η  νύχτα . Το  φως  συμβολίζει την ζωή και η νύχτα συμβολίζει την απώλειά της ). ________________________________________________________________________________        

Τ' ἀεράκι πού λόγια μὲ τῶν ρόδων τὰ χείλη ψιθυρίζει καὶ μένει ...                                                              (Για τον ποιητή  τα  τριαντάφυλλα κι  όλα τα ροδοειδή συμβολίζουν γυναικεία πρόσωπα , το αεράκι που με των ρόδων τα χείλη ψιθυρίζει είναι γυναικεία  ψιθυριστά λόγια , εφηβικές και νεανικές ερωτικές  αναμνήσεις που τον κυριεύουν ) . ____________________________________________________________________________________ Τ' ἀνοιχτὰ παραθύρια πού ἀνασαίνουν τὴν ὤρα ,ἡ ἀδειανὴ κάμαρά μου ...                            (Άνθρωποι,ζώα,φυτά,γόνιμο έδαφος ,δέρμα όλα αναπνέουν,  τ' ανοιχτά παράθυρα είναι σαν ανοίγματα του περιβλήματος , κελύφους που χρησιμεύουν για την ανανέωση του αέρα της αναπνοής των  εμψύχων που αναπνέουν εντός των οικιών ,κάμαρα εννοεί την μικρή μονοκατοικία του , γιατί όμως αντί ν' αναπνέουν -ει τον  αέρα ανασαίνουν - ει την ώρα και γιατί η κάμαρα αντί μοναχική δηλώνεται αδειανή  , θα το δούμε παρακάτω ) . ___________________________________________________________________________________  Ἕνα τραῖνο ποὺ θά  'ρχεται ἀπὸ μιὰ ἄγνωστη χώρα, τὰ χαμένα ὄνειρὰ μου ...                                          (Αν  ένα πλοίο ἤ τραίνο στην πρώτη θέση επιβατών ταξίδευε προς μιά άγνωστη χώρα , θα συμβόλιζε τα όνειρα του ανθρώπου στο μέλλον και σε έναν  κήπο  της Εδέμ. Το τραίνο  που έρχεται από μιά άγνωστη χώρα με τα χαμένα όνειρά του  συμβολίζει την κακή του μοίρα η οποία επιστρέφει τα όνειρα και τις προσδοκίες του μέλλοντός του στην οδυνηρή  πραγματικότητα. - Γι' αυτό η κάμαρά του αντί μοναχική είναι αδειανή ,το πρόβλημα δεν είναι η μοναξιά αλλά ένα μέλλον άδειο από προσδοκίες και όνειρα , και ανασαίνει την ώρα  αντί του αέρα καθώς κρατιέται η αναπνοή ασυνείδητα εστιάζοντας  στο άδειασμα της κλεψύδρας του χρόνου της ζωής του, και συμβολίζει την ψυχρή  αγωνία). __________________________________________________________________________________    Οἱ καμπάνες ποὺ σβήνουν, καὶ τὸ βράδυ ποὺ πέφτει   ὁλοένα στὴν πόλη ,                                                  Στῶν ἀνθρώπων τὴν ὄψη , στ' οὐρανοῦ τὸν καθρέφτη , στὴν ζωὴ μου τώρα ὅλη.                                       (Ο ήχος των καμπανών είναι ζεστό ελπιδοφόρο κάλεσμα , κάποια στιγμή  μετά τον εσπερινό σταματούν προσωρινά ,  εδώ ο ήχος του καμπαναριού που σβήνει συμβολίζει την παγερή απελπισία .Καθώς απλώνεται η νύχτα στην πόλη  και σκοτεινιάζει των ανθρώπων τα πρόσωπα , όπως αν κοιτάξεις από πάνω την ήρεμη  επιφάνεια της θαλάσσης ἤ  των λιμνών βλέπεις να  καθρεπτίζουν τα είδωλα των ανθρώπων της πόλης της παραλίας  ἤ  των δένδρων , έτσι και οι  αποχρώσεις του ουρανού  της ρόδινης αυγής , του πορφυρού ηλιοβασιλέματος , του βαθυκύανου και του μελανού της νυκτός  το παρομοιάζει  σαν αντικατροπτισμό  των αποχρώσεων των συναισθημάτων  του ανθρώπου .Η  απαισιοδοξία του ποιήματος είναι πως η νύχτα απλώθηκε για πάντα στα πρόσωπα και πράγματα και στην ζωή του . Εξ' αιτίας  κάποιου τραγικό γεγονός , καθώς  ο Μώμος είχε αναστρέψει σε κακή  την μοίρα της ζωής του  ) . ___________________________________________________________________________________

Αγώνες Ελληνικού Τραγουδιού - Κέρκυρα ,1981

 Αγώνες ελληνικού τραγουδιού - Κέρκυρα , 27η Σεπτεμβρίου  1981 . ___________________________________________________________________________________Καμικάζι.-Στίχοι: Άρης Πάνου - Σύνθεση : Γιώργος Μελέκης - Ερμηνεία :Ηλέκτρα Μπασδάνη, Γιώργος Μελέκης .  ___________________________________________________________________________________  

 ________________________________________________________________________________      Πέτσινο γαλάζιο μπουφάν, τετρακύλινδρη μηχανή,                                                                                παίζει ο βοριάς μέσα στα σγουρά μαλλιά,                                                                                              μεσ'  τον ίλιγγο βρίσκεις χαρά . __                                                                                                    Τρέχεις, τρέχεις σαν αστραπή                                                                                                                    δεν πατάνε οι ρόδες στη γη,                                                                                                                          και στον ώμο σου κρεμασμένο πάντα εκεί                                                                                                    το τρανζίστορ με ροκ μουσική.______                                                                                                    Καμικάζι τι ζητάς ,                                                                                                                                  πατάς το γκάζι  μ' ακουμπάς.                                                                                                            Καμικάζι δεν μπορείς                                                                                                                                την λύση τρέχοντας να βρείς.                                                                                                                    Καμικάζι φτάνει πιά,                                                                                                                                    να η ζωή χαμογελά ...                                                                                                                                  για σένα ._______                                                                                                                                  Πέτσινο γαλάζιο μπουφάν, τετρακύλινδρη μηχανή,                                                                                    σαν κλοιός σε σφίγγει αφόρητα η ζωή ,                                                                                                        να σε νοιώσει κανείς δεν μπορεί ...                                          __________________________________________________________________________________    Και θα χαθώ -Μελωδία: Απόστολος (Λάκης) Παπαδόπουλος, Στίχοι:Κυριάκος Ντούμος, Ερμηνεία:Ισιδώρα Σιδέρη  _______________________________________________________________________________   _________________________________________________________________________________    Και θα χαθώ  από κοντά σου θα χαθώ                                                                                                  Καπνός θα γίνω χώμα ,χώμα και νερό                                                                                                      Και θα χυθώ μες τα ποτάμια θα χυθώ                                                                                                  Κοντά σου ούτε ένα , ούτ' ένα λεπτό . ___                                                                                                Τις Κυριακές θα με ζητάς στις εκκλησιές                                                                                                      Τα Σαββατόβραδα θα ψάχνεις στο λιμάνι                                                                                                Στου σκοτωμένου έρωτά μας τις γωνιές                                                                                                    Θα κλαίς μα τίποτα δεν θα σου κάνει. __                                                                                                  Και θα ριχτώ μέσα στο κύμα θα ριχτώ                                                                                                  Αφρός θα γίνω βότσαλο ,βότσαλο αλμυρό                                                                                                  Και θα αρνηθώ όλο τον κόσμο θα αρνηθώ                                                                                            Κοντά σου ούτε ένα, ούτ' ένα λεπτό . ___________________________________________________________________________________ Δικαίωσις(Πρώτο  βραβείο) .Ποίηση: Κωνσταντίνος Γ. Καρυωτάκης, Σύνθεση μελωδίας,τραγούδι,κιθάρα: Ηδύλη Τσαλίκη  ________________________________________________________________________________          ________________________________________________________________________________  Τότε λοιπὸν ἀδέσποτο θ' ἀφίσω                                                                                                                  Νὰ βουΐζει τὸ Τραγούδι ἀπάνωθέ μου . ²                                                                                                    Τὰ χάχανα τοῦ κόσμου, καὶ τοῦ ἀνέμου                                                                                                      Τὸ σφύριγμα , θὰ τοῦ κρατοῦν τὸν ἴσο  ³ __                                                                                              Θὰ ξαπλωθῶ , τὰ μάτια μου θὰ κλείσω,                                                                                                    Καὶ ὁ ἴδιος θὰ γελῶ καθὼς ποτέ μου .                                                                                                «Καληνύχτα , τὸ φῶς χαιρέτισέ  μου »                                                                                                        Θὰ πῶ στὸν τελευταίο ποὺ θ' ἀντικρύσω. __                                                                                            Ὅταν ἀργά θὰ παίρνουμε τὸν δρόμο,                                                                                                            Ἡ παρουσία μου κάπως θὰ βαραίνει                                                                                                      Πρώτη φορὰ - σὲ τέσσερων τὸν ὦμο. __                                                                                            Ὕστερα, καὶ τοῦ βίου μου τὴν προσπάθεια                                                                                  Ἀμείβοντας, τὸ φτιάρι θὰ μὲ ραίνη     ⁴                                                                                                    Ὡραῖα ὡραῖα μὲ χῶμα καὶ μὲ ἀγκάθια. ___________________________________________________________________________________ Νυχτωδία  -Ποίηση: Σαπφώ,ελ.μετ.Α. Δασκαλόπουλος,Μελωδία:Μ.Τερζής, Ερμην:Χρυσαυγή (Κρίστη) Στασινοπούλου. ___________________________________________________________________________________

  __________________________________________________________________________________ Να, το φεγγάρι έγειρε ,                                                                                                                      Βασίλεψε κι η Πούλια,                                                                                                                              Είναι μεσάνυχτα,                                                                                                                                    Περνά , περνά η ώρα,                                                                                                                                  Κι εγώ κοιμάμαι μόνη μου . ___________________________________________________________________________________  Δέδυκε μὲν ἀ Σελάννα καὶ Πληϊάδες ,                                                                                                      Μέσαι δὲ νύκτες,                                                                                                                                      Παρὰ δ' ἔρχετ' ὤρα, ἔγω  δὲ μόνα κατεύδω .   _______________________________________________________________________________        Κυριακή Απόγευμα  - Στίχοι κ' μελωδία - Χρήστος Κυριαζής - Ερμηνεία -Βασίλειος Λέκκας  ___________________________________________________________________________________  

___________________________________________________________________________________Κυριακή απόγευμα, - στους δρόμους και στις γειτονιές                                                                                Το σήμερα πάει στο χθές - όταν ακούς τραγούδια .                                                                            Κυριακή απόγευμα, - και φόρεσα τα γιορτινά                                                                                              Καί τριγυρίζω στα στενά - που κόψαν τα λουλούδια . __                                                                  Ταξίδεψα κάποια βραδιά - ως την παλιά μου γειτονιά                                                                                  Μα μου ραγίσαν την καρδιά - τα τσιμεντένια κτίρια ,                                                                        Άλλοτε έπαιζαν παιδιά - κρατούσαν ξύλινα σπαθιά ,                                                                            Τώρα παράθυρα κλειστά - και ενοικιαστήρια . __                                                                              Κυριακή απόγευμα, - μ' ένα χωνάκι παγωτό                                                                                  Γεννιόμαστε στον κόσμο αυτό, - κι ήταν δικά μας όλα.                                                                        Κυριακή απόγευμα , - κι ανθίσανε οι πασχαλιές                                                                                          Όταν αλλάζαμε ματιές - στ' απέναντι μπαλκόνια .                                                                              Κυριακή απόγευμα , -  έναν πικρό καφέ θα πιώ                                                                                          Θα κάτσω και θα θυμηθώ - τα άγουρά μας χρόνια . ___________________________________________________________________________________Οι μισοί περίπου  συνθέτες διαγωνίστηκαν  την 26η Σεπτεμβρίου 1981 παρουσιάζοντας δύο τραγούδια, αυτοί την 27η Σεπτεμβρίου  διαγωνίστηκαν μόνο με το ένα τραγούδι ,οπότε τους έκοψαν το ένα . Όμως αυτοί  οι δυό Γ. Μελέκης και Α. Παπαδόπουλος είχαν  και τα δύο τραγούδια καλά .   __________________________________________________________________________________    Καλημέρα Ζωή - Στίχοι - Κωνσταντίνος Ρουβινέτης - Μελωδία - Γιώργος Μελέκης - Τραγούδι - Ηλέκτρα Μπασδάνη κ' Γιώργος Μελέκης ____________________________________________________________________________________

  

 ________________________________________________________________________________  Μαζί σου ένα πρωί - θα πάρουμε τους δρόμους - με δίχως αστυνόμους - να φτιάξουμε ζωή .___        Μαζί σου ένα πρωί- με την καρδιά στο χέρι - δεν είμαστε ασκέρι - οι άνθρωποι στη Γη . ___            Μαζί ένα πρωί - θα πάμε κι όπου πάμε - εμείς δεν σταματάμε - στου χάρτη την γραμμή.____            Μαζί ένα πρωί - στου σύννεφου την άκρη - όπου της πίκρας δάκρυ- βάλσαμο και φιλί. _____  Καλημέρα ζωή - μιά καινούργια ζωή - στον παλιό τον σκοπό - σ' αγαπώ , σ' αγαπώ . _______  Καλημέρα ζωή - της αγάπης ζωή - κι όλοι μ' έναν σκοπό - σ' αγαπώ , σ' αγαπώ . ________                  Μαζί ένα πρωί - στον κόσμο ν' ανοιχτούμε - πού 'ναι ο Θεός να βρούμε - πατρίδα μας η Γη . ___

____________________________________________________________________________________Στον Σταθμό Λαρίσης - Στίχοι - Κυριάκος Ντούμος , Μελωδία - Απόστολος (Λάκης) Παπαδόπουλος- Τραγούδι - Αικατερίνη (Καίτη) Χαρτόσια . ____________________________________________________________________________________

  __________________________________________________________________________________  Στον Σταθμό Λαρίσης                                                                                                                          όποιον κι αν ρωτήσεις                                                                                                                              κάτι θα σου πεί                                                                                                                                            για μιά αγάπη  σε μιά πόλη,                                                                                                                        σε μιά γη . __                                                                                                                                              Μπήκε των οκτώ και τριάντα στις γραμμές                                                                                            Λάρισα-Θεσσαλονίκη,                                                                                                                                  η ζωή μας με το νοίκι                                                                                                                                  στις αυλές,                                                                                                                                                    και στην κοιλάδα των Τεμπών                                                                                                                    στην σκέψη μας κάποιος απών                                                                                                                     Στον σταθμό Λαρίσης                                                                                                                                όπου κι αν γυρίσεις                                                                                                                                  όνειρα θα δεις                                                                                                                                              για το σκάρτο το ταξίδι                                                                                                                              της ζωής . ____                                                                                                                                          Φεύγει για την Γερμανία                                                                                                                                το εξπρές ,                                                                                                                                                  Γεύγελη-Γιουγκοσλαβία,                                                                                                                            θά 'ρθει πάλι Ουρανία                                                                                                                                μου μην κλαίς . __                                                                                                                                        ___________________________________________________________________________________    Αγώνες ελληνικού  τραγουδιού , Κέρκυρα 27η Σεπτεμβρίου 1981                                                  ολόκληρη η παράσταση  της 27ης => https://youtu.be/We6yMArlC6A?t=28   ___________________________________________________________________________________

Οι αγώνες  ελληνικού τραγουδιού , Κέρκυρα 1981 είχαν οργανωθεί από τον Ε. Χατζιδάκη και  τους συνεργάτες αυτού στο τρίτο πρόγραμμα της  ΕΡΤ , και τον Δήμο Κερκυραίων με σκοπό μίας νέας αρχής  καθώς το Φεστιβάλ Ελληνικού Τραγουδιού  υπό την αιγίδα  του Εθνικού Ιδρύματος Ραδιοφωνίας (ΕΙΡ) από το έτος 1959 ,  το οποίο μεταφέρθηκε στην Θεσσαλονίκη κατά το έτος 1962 υπό την συνδιοργάνωση ΕΙΡ και Διεθνούς Εκθέσεως Θεσσαλονίκης βρισκόταν  σε παρακμή . Ο Χατζιδάκης στον πρόλογό του εξέτασε διάφορες υποθέσεις περί των αιτίων της παρακμής του ελληνικού τραγουδιού και δήλωσε την πεποίθησή του πως υπό την διεύθυνση του ιδίου και του συνεργάτη αυτού Κουρουπού , με την εκδήλωση στην πόλη της Κέρκυρας αντί Θεσσαλονίκης , το ελληνικό τραγούδι θα γνώριζε νέα ακμή . Το 1981  δήλωσαν συμμετοχή  τετρακόσια σαράντα οκτώ  τραγούδια και ο Χατζιδάκις με τον Κουρουπό επέλεξαν    τριάντα , τα οποία εκτέλεσαν την 26η Σεπτεμβρίου 1981 . -Την επιτροπή αποτελούσαν ο πρόεδρος και διευθυντής της ορχήστρας Εμμανουήλ (Μάνος ) Χατζιδάκις ,  ο συνεργάτης αυτού Γεώργιος Κουρουπός , και φίλοι αυτού  ο ζωγράφος Ιωάννης  Τσαρούχης , η  μεσόφωνος Κυριακή (Κική) Μορφονιού , ο συνθέτης τραγουδιών Διονύσιος  Σαββόπουλος , ο στιχουργός Νικόλαος Γκάτσος , η εκδότης και δημοσιογράφος Ελένη  Βλάχου, ο δήμαρχος Κερκυραίων  Ιωάννης  Κούρκουλος , η Νίκη Γουλανδρή πρόεδρος του Μουσείου Γουλανδρή και φυσικής ιστορίας , και η λαογράφος Άλκη Κυριακίδου- Νέστορος . -Εκείνη την ημέρα η άνω επιτροπή επέλεξε δεκαπέντε τραγούδια  των οποίων επανέλαβαν την εκτέλεση την επομένη  27η Σεπτεμβρίου.  Την ίδια ημέρα η επιτροπή βράβευσε δύο απ' τα τραγούδια ,  έδωσαν το πρώτο βραβείο στο τραγούδι  «Δικαίωσις» , και το δεύτερο βραβείο στο τραγούδι «Οδός Σαντορόζα » αλλά αδίκως  .Επιπρόσθετα  ηχογράφησαν αυτές τις εκτελέσεις και τα τραγούδια κυκλοφορούν μόνο με αυτήν την  αποτυχημένη   ενορχήστρωση  .- Το επόμενο έτος 1982 , οι συμμετοχές των τραγουδιών ήταν κατώτερες απ' αυτές του 1981, διότι η πρώτη διοργάνωση δεν ήταν αρκετά καλή και μειώθηκαν τα κίνητρα των ταλαντούχων διαγωνιζομένων και απέμειναν τα ψώνια , έτσι ο διαγωνισμός  τερματίστηκε καθώς απέτυχε του σκοπού του . ____________________________________________________________________________________ Κατά την γνώμη μου  τα επτά καλλίτερα τραγούδια του πρώτου διαγωνισμού από στιχουργό , μελωδό, τραγουδιστή, ενορχήστρωση  ήταν κατά σειρά - 1)  Καμικάζι , 2) Και θα χαθώ , 3) Δικαίωση ,4) Στον Σταθμό Λαρίσης , 5) Νυχτωδία , 6) Καλημέρα Ζωή , 7) Κυριακή Απόγευμα - Καλλίτεροι στο σύνολο οι συνθέτες   Γιώργος Μελέκης με τραγουδίστρια την Ηλέκτρα Μπασδάνη και στιχουργούς τους Α. Πάνου και Κ. Ρουβινέτη μελοποιούσε   εύθυμα , χορευτικά και δημοφιλή τραγούδια (  προηγουμένως είχε  το δεύτερο βραβείο από  Φεστιβάλ Τραγουδιού Θεσσαλονίκης του 1973, του διάσημου τραγουδιού «Να μείνουμε πάντα παιδιά»  που ερμήνευσε το διάσημο συγκρότημα The Charms σε στίχους Κ. Ρουβινέτη και μελωδία Γ. Μελέκη) , και ο Α. Παπαδόπουλος με στιχουργό τον Κυριάκο Ντούμο και τραγουδίστριες την Ισιδώρα Σιδέρη και Καίτη Χαρτόσια , αυτός μελοποιούσε τα σοβαρότερα και  λυπημένα τραγούδια  επίσης δημοφιλή (Την δεκαετία του ΄60 είχε ένα εφηβικό ροκ συγκρότημα , αλλά από την δεκαετία του 1980 , μετά τον  διαγωνισμό της Κέρκυρας , άρχισαν να  τραγουδούν   συνθέσεις του διάσημοι τραγουδιστές  Σιδέρη, Χαρτόσια, Αρλέτα ,Δήμου, Μοσχολιού, Χριστιάνα, Διαμάντη, Παπακωνσταντίνου, Μητσιάς , Δάντης και πολλοί άλλοι , ήταν παραγωγικός από ελληνικό ροκ και ποπ έως ελαφρύ και βαρύ λαϊκό τραγούδι ). - Στο  τραγούδι «Δικαίωσις »  έδωσε την νίκη ο ποιητής της περιόδου (1918-29) μΧ  Κωνσταντίνος Γ. Καρυωτάκης . Ακόμα ένας συνθέτης είχε διαγωνιστεί με ποίημα του Καρυωτάκη «Χαμόγελο» αλλά το ποίημα αυτό και η μελωδία  ήταν υποδεέστερα της  «Δικαίωσης »  . Ένας άλλος  συνθέτης είχε διαγωνισθεί με ποίημα του  Οδυσσέως Αλεπουδέλη (Ελύτη ) επίσης υποδεέστερο ποίημα και μελωδία . Το Τραγούδι της Ηδύλη Τσαλίκη που απέσπασε το πρώτο βραβείο του διαγωνισμού μάλλον άδικα καθώς είχε τέσσερα  μειονεκτήματα  τα οποία εκτρέπονται του σκοπού του διαγωνισμού - α) Δεν αναδεικνύει νέο  στιχουργό -β) Η μελωδία - μελοποίηση δεν έχει τα χαρακτηριστικά του ελαφρού , λαϊκού τραγουδιού και αποτυγχάνει να γίνει δημοφιλές - γ) η αποτυχημένη ενορχήστρωση με δεύτερη μελωδία φυσαρμόνικας που δεν εναρμονίζεται ,  κάνει και  παραφωνία και σκεπάζει την βασική μελωδία , επιπρόσθετα αυτή η  γελοία μορφή του   φυσαρμονικά  τοποθετούσε την φυσαρμόνικα εξ' επαφής στο μικρόφωνο , μικροφώνιζε και χάλασε  την μελωδία, από υπαιτιότητα Χατζιδάκι ο οποίος ήταν ο ενορχηστρωτής , δ) η Τσαλίκη είχε διαγωνιστεί στους αγώνες ελληνικού τραγουδιού 1981, και με δεύτερο τραγούδι χειρότερης μελωδίας το οποίο ήταν μετάφραση τουρκικού ποιήματος  -   . Στο άλλο σημαντικό τραγούδι το «Καί θα χαθώ»  σε μελοποίηση του Αποστόλου (Λάκη) Παπαδοπούλου και ερμηνεία της μεσο-υψιφώνου  Ισιδώρας Σιδέρης , και σ' αυτό χαλούσε την δραματική  μελωδία της τραγουδίστριας η βρωμο-φυσαρμόνικα . - Το τραγούδι «Νυχτωδία» ήταν ελεύθερη μετάφραση μόνο μίας στροφής από  ποίηση Σαπφούς της Λεσβίας   , το οποίο θα μετέφραζα (Μεσονύκτιο). Η τραγουδιστική ερμηνεία της Χρυσαυγής (Κρίστης) Στασινοπούλου από τις τρείς  καλλίτερες  φωνές  , κατά τ' άλλα ήταν  μόνο μία στροφή , βάλε και την ελεύθερη μετάφραση ,και  το γεγονός πως δεν αναδεικνύει νέο στιχουργό , η μελωδία είχε κάτι το παλαιό με χρήση άρπας και πνευστών , τα  οποία όμως δεν φθάνει που είναι μουσικά όργανα  εξωτερικού χώρου, έπαιζαν σε εσωτερικό χώρο και με  μικρόφωνα κοντά ,  βαβούρα   . - Το  τραγούδι «Καμικάζι » . Η  λέξη είναι εσφαλμένη προφορά των  ιαπωνικών  λέξεων  «Κάμι Κάζε που σημαίνει «Θείος Άνεμος»  , ο όρος προέρχεται από τον 13ο αι. μΧ όταν οι   Σινο-Μογγολικές επιθέσεις κατά  Ιαπωνίας  απέτυχαν καθώς θυελλώδεις άνεμοι εμπόδιζαν τις επιθέσεις και διασκόρπισαν  τον στόλο των εισβολέων  . Ο όρος επαναχρησιμοποιήθηκε το 1944 για κυβερνήτες και ιαπωνικά μαχητικά αεροσκάφη τα οποία φορτώνονταν   εμπρηστικά και εκρηκτικά και  έπιπταν επί των εχθρικών αμερικανικών αεροπλανοφόρων με σκοπό η θυσία της ζωής αυτών των  γενναίων Ιαπώνων  στρατιωτικών  να προκαλέσει σημαντικές στρατιωτικές απώλειες των επιτιθέμενων αμερικανικών  αεροναυτικών δυνάμεων . - Στην Ελλάδα κάποιος χαρακτήρισε τους παράτολμους οδηγούς μοτοσυκλέτας «καμικάζι » κι έτσι καθιερώθηκε σαν αστείο ο όρος για τους ριψοκίνδυνους οδηγούς μοτοσυκλέτας περίπου προς τα τέλη της δεκαετίας του '70 και αρχές τις δεκαετίας του '80 . Εκείνη την εποχή υψηλό ποσοστό  νεολαίας οδηγούσαν μοτοσυκλέτες από ανήλικοι , χωρίς δίπλωμα , χωρίς κράνος , υπό μέθης και  ριψοκίνδυνα , ιδιαίτερα με τις μηχανές μεγάλου κυβισμού που αναπτύσσουν υψηλή  ταχύτητα . Ένα μέρος των νέων αρέσκεται σε επικίνδυνα σπορ , ένα άλλο μέρος είχε ψυχολογικά προβλήματα και επειδή ο άνθρωπος είναι μιμητικό όν αυτοί παρέσυραν και τους υπολοίπους , το πρόσφορο έδαφος ήταν η διακυβέρνηση της Χώρας από το (πανελλήνιο , σοσιαλιστικό κίνημα) , αυτή η κυβέρνηση  για να παρουσιαστεί φιλελεύθερη προς τους υποστηρικτές της επέτρεψε ατιμωρησία διαφόρων παραβάσεων , από τον δημόσιο υπάλληλο έως τον ιδιώτη , οι παραβάσεις περιλαμβανομένων και των τροχαίων  πήγαιναν σύννεφο έτσι προκλήθηκε το μοναδικό φαινόμενο διεθνώς της νεολαίας μοτοσυκλετιστών καμικάζι   με απώλειες απ' τα  τροχαία μέσα σε μία δεκαετία  περισσότερες από τις στρατιωτικές απώλειες του πολέμου του '40  , έτσι από τάση προβολής, από  τάση φυγής , από μιμητισμό και ευχαρίστηση   από τον κίνδυνο .  Παραδόξως οι μηχανές ( μοτοσυκλέτες ) 

των νεκρών και των βαρύτερα τραυματιών ήταν ιαπωνικής κατασκευής , η Ιαπωνία αντί εκδίκησης  προς τον αμερικανικό ιμπεριαλισμό ο οποίος είχε κάψει με τις συστηματικές αεροπορικές επιθέσεις ακόμα και με χρήση πυρηνικών όπλων τις ιαπωνικές πόλεις , ήταν σαν να  πήρε εκδίκηση από την Ελλάδα . Τραγούδια με αναφορά στο φαινόμενο ήταν το   1981 το  «Καμικάζι»     και   το 1982 ο «Κουρσάρος » ,  στίχων Π. Μάτεση , μελωδία  Α.(Λάκη)  Παπαδοπούλου  .  Έτσι το  «Καμικάζι»  ως  προς τους στίχους  ήταν επίκαιρο , είχε ωραία χορευτική μελωδία , την οποία δεν χάλασε η ενορχήστρωση και εξαιρετική ερμηνεία από την Ηλέκτρα Μπασδάνη , το τραγούδι είχε τα χαρακτηριστικά του ελαφρού λαϊκού τραγουδιού δημοφιλούς στην νεολαία . Αυτά  τα τέσσερα  του τελικού συν δύο τραγούδια των ιδίων συνθετών που ακούστηκαν στον ημιτελικό ήταν τα σημαντικότερα  του Διαγωνισμού Τραγουδιού , Κέρκυρα 1981.  ___________________________________________________________________________________Παρατηρήσεις οι οποίες δεν είναι το αίτιο αλλά σημάδια και συμπτώματα της τάσεως παρακμής              1) Η πόλη της  Κερκύρας είναι εκ των ομορφοτέρων της Χώρας και επίσης  έχει σημαντική μουσική  ιστορία την περίοδο του  σύγχρονου Βασιλείου Της Ελλάδος . Εκεί είχαν  γεννηθεί αρκετοί συνθέτες μουσικής που έγραψαν όπερες και  μελωδίες του Εθνικού Ύμνου , και του Ολυμπιακού Ύμνου των σύγχρονων διεθνών Ολυμπιακών αγώνων , πένθιμα εμβατήρια ,  και ελαφρά μουσική για κινηματογραφικές ταινίες .  Υποθέτω πως αφού επί δύο έτη (1981-82)  είχαν οργανώσει διαγωνισμό ελληνικού τραγουδιού στην Κέρκυρα , λογικά θα έπρεπε να είχαν δηλώσει συμμετοχή και πολλοί Κερκυραίοι συνθέτες στίχων , μουσικής και τραγουδιστές .                                                                     Όμως στα κορυφαία τραγούδια των αγώνων ελληνικού τραγουδιού στην Κέρκυρα 1981. - Ο  στιχουργός Κυριάκος Ντούμος έχει γεννηθεί στην Αρκαδία , ο Απόστολος (Λάκης με τα ψηλά ρεβέρ) Παπαδόπουλος έχει γεννηθεί στην Αθήνα, η τραγουδίστρια και ηθοποιός Ισιδώρα Σιδέρη επίσης γεννημένη στην Αθήνα και η Αικατερίνη (Καίτη) Χαρτόσια καταγωγή από την Κύπρο. Ο στιχουργός Άρης Πάνου και ο συνθέτης Γιώργος Μελέκης από το Νέο Φάληρο Αττικής , και η  τραγουδίστρια Ηλέκτρα Μπασδάνη γεννημένη στην Νέα Ιωνία Βόλου . Η  συνθέτης και τραγουδίστρια  Ηδύλη Τσαλίκη έχει γεννηθεί στην Αθήνα και ο ποιητής που μελοποίησε Κ. Καρυωτάκης είχε γεννηθεί στην Αρκαδία . Ο συνθέτης Μιχάλης Τερζής γεννημένος στην Αξιούπολη κεντρικής Μακεδονίας , η Χρυσαυγή (Κρίστη) Στασινοπούλου τραγουδίστρια  γέννημα θρέμμα  Αθήνα ,  ο στιχουργός Κυριάκος (Άκος) Δασκολόπουλος  γεννημένος στην Αθήνα . Ο συνθέτης και τραγουδιστής Χρήστος Κυριαζής γεννημένος στα Καμίνια  Πειραιώς -  Αττικής , ο τραγουδιστής Βασίλειος Λέκκας γεννημένος στο Άνω Μητρούσι Σερρών . Κανείς εκ των μελών των  τραγουδιών των  σχετικά υψηλότερου  επιπέδου δεν ήταν απ' την Κέρκυρα . Άρα ένας τόπος ο οποίος προηγουμένως είχε καταξιωμένους  μουσικοσυνθέτες ,αλλά το 1981  δεν είχε αναδείξει περισσοτέρους   είναι παρακμή  . Δεν υπήρχαν ούτε ενορχηστρωτές με Κερκυραϊκή καταγωγή ἤ οποιονδήποτε άλλον τόπο της Ελλάδος καθώς υπήρχε ένας μόνο  ενορχηστρωτής και διευθυντής ορχήστρας  ο Χατζιδάκις.  ____________________________________________________________________________________2) Επίπεδο των λοιπών συμμετοχών  τραγουδιών . Ο Χατζιδάκις και ο Κουρουπός έλαβαν συμμετοχές από τετρακόσια σαράντα οκτώ   τραγούδια δεν γνωρίζω αν είχαν υποτιμήσει κάποια εξ' αυτών σίγουρα υπερτίμησαν κάποια άλλα και  τα επέλεξαν τριάντα τραγούδια του  ημιτελικού και στην συνέχεια ορισμένα υπερτιμημένα στα  δεκαπέντε του τελικού . Πολλά εξ' αυτών ήταν χαμηλής ποιότητα στίχων, μελωδίας και φωνητικών . Ήταν και ορισμένα   που  αν δεν γνώριζε κάποιος ακροατής πως παρακολουθούσε διαγωνισμό τραγουδιού , θα πως παρακολουθεί κάποια ωραία κωμωδία  . __ Ο Ηρακλής Πασχαλίδης που  έγραφε  μελωδία και αστείους ἤ γελοίους  στίχους και βρήκε έναν περισσότερο κωμικό  να τα ερμηνεύει τον  Χρήστο  Στέργιογλου, οι άνθρωποι αυτοί είχαν μπερδευτεί συμμετείχαν έτσι σε διαγωνισμό τραγουδιού που αποκλείεται να γίνονταν ποτέ οι συνθέσεις τους ελαφρά ,λαϊκά τραγούδια , θα μπορούσαν όμως να αποτελούν μουσικό μέρος κάποιας ωραίας κωμωδίας σε διαγωνισμό θεατρικών παραστάσεων .  Παρατηρείστε προτού αρχίσει η ερμηνεία το δεύτερου τραγουδιού στον τελικό  , οι ακροατές των πρώτων σειρών  που είχαν επίγνωση από τον ημιτελικό της προηγουμένης ημέρας δεν μπορούν να συγκρατήσουν τα γέλια τους . Αυτοί ο Χατζιδάκης και ο Κουρουπός αντί να προτείνουν στους συγκεκριμένους πως είναι καλά τραγούδια για θεατρική κωμωδία ακατάλληλα για διαγωνισμό ελαφρού λαϊκού τραγουδιού , τα  επέλεξαν στον διαγωνισμό  όχι με σκοπό  να γελάσουμε , αλλά  ίσως   από έλλειψη κατάλληλων  τραγουδιών   .   _________________________________________________________________________________    Η κυρία από την Ικαρία -  https://youtu.be/nYNqpxlTfR0                                                                                                                                                                                                                                         Τραγούδι -    https://youtu.be/mNEqePM8gOE   ___________________________________________________________________________________3) Αποτυχημένη ενορχήστρωση ...  ____________________________________________________________________________________4) Κριτική επιτροπή .  -  Ένας άλλος  που έγραφε  στίχους με μέτρο και ομοιοκαταληξία αλλά φρικτούς σε νόημα και περισσότερο γκάριζε παρά τραγουδούσε -                                                                       Ρεφρέν του τραγουδιού  (Οδός Σανταρόζα) του Β. Νικολαΐδη  (σατιρίζει την διαστροφή του)                  (Αν έχεις σαν κι εμένανε άπονη καρδιά                                                                                                        και κομμάτι διαστροφής στο σάπιο σου κρανίο,                                                                                            να σου κρατήσω ρεζερβέ και εσένα μιά γωνιά                                                                                              να δείς τα όσα γίνονται στο κακουργοδικείο) .                                                                                               Το τραγούδι της δικηγορικής διαστροφής απέσπασε το δεύτερο βραβείο υπό της εύνοιας του μέλους της επιτροπής Δ. Σαββοπούλου .Όπως βλέπετε στα βίντεο ο Δήμαρχος Κερκυραίων και ο Γ. Κουρουπός και άλλα μέλη εκ των διοργανωτών χειροκροτούν όλες τις συμμετοχές , αντίθετα  Δ. Σαββόπουλος και ο Ν. Γκάτσος δεν χειροκροτούν κανέναν και ιδίως ο Σαββόπουλος παρακολουθεί βλοσυρός και μόνο όταν ερμηνεύει ο Β. Νικολαΐδης , τότε ο Σαββόπουλος λικνίζεται ρυθμικά . Εμφανές πως υπονόμευε όλες τις συμμετοχές συμπεριλαμβανομένων και των καλών συμμετοχών  και ευνοούσε μόνο  τον Νικολαΐδη .Ίσως γιατί  παρουσίαζαν τις ακόλουθες ομοιότητες , ήταν από την Θεσσαλονίκη , μελαχρινοί, γυαλάκιες, έγραφαν στίχους που τους μελοποιούσαν προχείρως με τις συγχορδίες της κιθάρας και ερμήνευαν τα τραγούδια οι ίδιοι χωρίς να είναι τραγουδιστές ... __________________________________________________________________________________                                                                                                  

Ἄξιόν ἐστι - Συναυλία

                                                                                    Ποίημα   «Ἄξιόν ἐστι » για το μέτωπο της Πίνδου (1940-41) ,ανάγνωση και  επιτυχημένη  μελοποίηση σημαντικού μέρους .                                                                       _______________________________________________________________________________    Ποίημα-«Ἄξιόν ἐστι »                                                                                                                        Συγγραφέας -  Οδυσσέας Αλεπουδέλης  (Ελύτης ψευδώνυμo)                                                                      Έκδοση 1959 .                                                                                                                                                Νόμπελ Λογοτεχνίας 1979                                                                                                                              Θέμα -Πολεμικό μέτωπο  της Πίνδου, Ελληνο-Ιταλικού πολέμου 1940-41                                                Μελοποίηση  - Μιχαήλ (Μίκης) Θεοδωράκης (1964  ).                                                                        Ερμηνεία - Γρηγόρης Μπιθικώτσης, Ανδρέας Κουλουμπής.                                                            Αφηγητής - Εμμανουήλ (Μάνος) Κατράκης.    ________________________________________________________________________________    Στὴν ἀρχὴ τὸ φῶς καὶ ἡ ὤρα ἡ πρώτη -    ¹                                                                                              Ποὺ τὰ χείλη ἀκόμη  στὸν πηλὸ -δοκιμάζουν  τα πράγματα του κόσμου .                                              Αἷμα πράσινο καὶ βολβοὶ στὴ γῆ χρυσοὶ -πανωραία στὸν ὕπνο της  ἅπλωσε καὶ ἡ θάλασσα              Γάζες αἰθέρος τὶς ἀλεύκαντες - κάτω ἀπ' τὶς χαρουπιὲς καὶ τοὺς μεγάλους ὄρθιους φοίνικες .                Ἐκεῖ μόνος ἀντίκρυσα τὸν κόσμο κλαίγοντας γοερὰ.                                                                                    Ἡ ψυχὴ μου ζητοῦσε σηματωρὸ καὶ κήρυκα .                                                                                          Εἶδα τὀτε θυμᾶμαι  τὶς τρεῖς μαῦρες γυναῖκες -                                                                                           Νὰ σηκώνουν τὰ χέρια κατὰ τὴν ἀνατολὴ -                                                                                Χρυσωμένη τὴ ράχη τους -καὶ τὸ νέφος  ποὺ ἄφηναν λίγο-λίγο σβήνοντας δεξιὰ                                    Καὶ  φυτὰ σχημάτων  ἄλλων .                                                                                                                  Ἦταν ὁ ἥλιος μὲ τὸν ἄξονά του μέσα μου - πολυάχτιδος ὅλος ποὺ καλοῦσε. _________________________________________________________________________________    Στὸν πηλὸ τὸ στόμα μου ἀκόμη -καὶ σὲ ὀνόμαζε ρόδινο νεογνὸ  στικτὴ πρώτη δροσιὰ ,                          Κι ἀπὀ τότε σοῦ 'πλαθε βαθιὰ στὰ χαράματα - τὴ γραμμὴ τῶν χειλιῶν καὶ τὸν καπνὸ τῆς κόμης          Τὴν ἄρθρωση σοῦ 'δινε καὶ τὸ λάμδα   καὶ τὸ ἔψιλον - τὴν ἀέρινη ἄσφαλτη περπατηξιὰ,  ¹                      Κι ἀπ' τὴν ἴδια ἐκείνη στιγμὴ μέσα μου ἀνοίγοντας - ἄγνωστη φυλακὴ φαιὰ , κι ἄσπρα πουλιὰ              Στὸν αἰθέρα ἐρίζοντας ἀνέβηκαν ,κι ἔνοιωσα - πὼς γιὰ σένα τὰ αἵματα , γιὰ σένα τα δάκρυα            Στοὺς αἰῶνες , τὸ πάλεμα το φριχτὸ καὶ τὸ ὑπέροχο - ἡ σαγήνη γιὰ σένα καὶ ἠ ὀμορφιὰ .                        Στὰ πνευστὰ τῶν δένδρων , καὶ κρούοντας ὁ πυρρίχιος - δόρατα καὶ σπαθιὰ  νὰ λὲς  ἄκουσα ἐσὺ ·      Μυστικὰ προστάγματα καὶ παρθενοβίωτα -  μὲ τὴν ἔκλαμψη πράσινων ἀστέρων λόγια ,                      Καὶ  πάνω ἀπ' τὴν ἄβυσσο αἰωρούμενη γνώρισα - «Τοῦ σπαθιοῦ σου τὴν κόψη τὴν τρομερὴ ». ² ______________________________________________________________________________            Η Πορεία προς το Μέτωπο.Ξημερώνοντας τ' Ἁγιαννιού μὲ τὴν αὔριο τῶν Φώτων                          Λάβαμε τὴν διαταγὴ νὰ κινήσουμε πάλι μπροστά -γιά τὰ μέρη ὅπου δὲν έχει καθημερινὲς καὶ σκόλες . Ἔπρεπε λέει νὰ πιάσουμε τὶς γραμμὲς ποὺ  κρατούσανε -ὡς τότε οἱ Ἀρτινοί ἀπὸ Χειμάρα ὡς Τεπελένι.  Λόγω ποὺ ἐκεῖνοι πολεμούσανε ἀπ' τὴν πρώτη μέρα,συνέχεια                                                                  Κι  εἶχαν μείνει οἱ μισοὶ καὶ δὲν ἀντέχανε ἄλλο ... ¹                                                                                 _________________________________________________________________________                  Οἱ ἡμιονηγοὶ καὶ τὰ πρόσωπά τους χλωμὰ - καὶ ξεφόρτωναν τὴ ρέγγα καὶ τὸ χαλβὰ                        Κοιτάζοντας νὰ ξετελέψουν - μία  ὥρα ἀρχύτερα  καὶ νὰ φύγουνε ,                                                          Ὅτι δὲν ἤτανε μαθημένοι - καὶ τοὺς ἐτρόμαζε το βρόντισμα στὰ βουνὰ                                                    Καὶ τὸ μαῦρο τὸ γένι - στὴ φαγωμένη τὴν ὄψη μας . ____________________________________________________________________________          Ἕνα τό χελιδόνι κι ἡ Ἄνοιξη ἀκριβή  ¹                                                                                                        Γιά νά  γυρίσει ό  Ἥλιος θέλει δουλειά πολλή  ²                                                                                    Θέλει νεκροί χιλιάδες νά 'ναι στούς τροχούς                                                                                          Θέλει κι οἱ ζωντανοί νά δίνουν τό αἷμα τους .                                                                                            Θέ μου Πρωτομάστορα μ' ἔχτισες μέσα στά βουνά    ³                                                                              Θέ μου Πρωτομάστορα μ' ἔκλεισες μέσ' τήν θάλασσα.                                                                      Πάρθηκεν ἀπό μάγους  τό σώμα τοῦ Μαγιοῦ  ⁴                                                                                          Τό ΄χουνε θάψει σ' ἕνα μνῆμα τοῦ πέλαγου                                                                                            Σ'ἕνα βαθύ πηγάδι , τό  ἔχουνε κλειστό                                                                                              Μύρισε τό σκοτάδι κι ὅλη ἠ ἄβυσσος.     ⁵                                                                                                  Θέ μου Πρωτομάστορα μέσα στίς πασχαλιές καί Σύ ⁶                                                                                  Θέ μου Πρωτομάστορα μύρισες τήν Ἀνάσταση .                                                                                Σάλεψε σὰν τὸ σπέρμα σὲ μήτρα σκοτεινὴ                                                                                                Τὸ φοβερὸ τῆς μνήμης ἔντομο μέσ' τὴν γῆ .                                                                                                Κι ὅπως δαγκώνει ἀράχνη δάγκωσε τὸ φῶς                                                                                    Ἔλαμψαν οἱ γιαλοὶ κι ὅλο τὸ πέλαγος .                                                                                                      Θέ μου Πρωτομάστορα μ' ἔζωσες τὶς ἀκρογιαλιὲς                                                                                    Θέ μου Πρωτομάστορα στὰ βουνὰ μὲ θεμελίωσες .   ________________________________________________________________________________      Τὰ θεμέλιά μου στὰ βουνὰ  καὶ τὰ βουνὰ σηκώνουν οἱ λαοί στόν ὦμο τους ³                                          Καὶ πάνω τους ἡ μνήμη καίει ἄκαυτη βάτος .                                                 ²                                      Μνήμη τοῦ λαοῦ μου σὲ λένε Πίνδο καὶ σὲ λένε Ἄθω.                                  ¹                                Ταράζεται ὁ καιρὸς κι ἀπ' τὰ πόδια τὶς μέρες κρεμάζει                                                                Ἀδειάζοντας μὲ πάταγο  τὰ ὀστὰ τῶν ταπεινωμένων .                                                                            Ποιοί, πῶς, πότε ἀνέβηκαν τὴν ἄβυσσο ;                                                                                                Ποιές, ποιῶν , πόσων οἱ στρατιές ;                                                                                                              Τ' οὐρανοῦ τὸ πρόσωπο γυρίζει κι οἱ ἐχθροί μου ἔφυγαν μακριά.                                                        Μνήμη τοῦ λαοῦ μου σὲ λένε Πίνδο καὶ σὲ λένε Ἄθω.                                                                              Ἐσὺ μόνη ἀπ' τὴν φτέρνα τὸν ἄντρα γνωρίζεις                                                                                          Ἐσὺ μόνη ἀπ' τὴν κόψη τῆς πέτρας μιλᾶς .                                                                                              Ἐσὺ τὴν ὄψη τῶν Ἁγίων ὀξύνεις                                                                                                                  Κι ἐσὺ στοῦ νεροῦ τῶν αἰώνων τὴν ἀκρη σύρεις                                                                            Πασχαλιὰν ἀναστάσιμη!                                                                                                                      Ἀγγίζεις τὸν νοῦ μου καὶ πονεῖ τὸ βρέφος τῆς Ἄνοιξης                                                                      Τιμωρεῖς τὸ χέρι μου καὶ στὰ σκότη λευκαίνεται .                                                                              Πάντα περνᾶς τὴ φωτιὰ γιά νὰ φτάσεις τὴ λάμψη                                                                                Πάντα τὴ  λάμψη περνᾶς  γιὰ νὰ φτάσεις ψηλά τὰ βουνὰ τὰ χιονόδοξα.                                                Ὄμως τί τὰ βουνὰ; Ποιὸς καὶ τί στὰ βουνὰ ;                                                                                              Τὰ θεμέλιά μου στὰ βουνὰ ,καὶ τὰ βουνὰ σηκώνουν οἱ λαοί στόν ὦμο τους                                            Καὶ πάνω τους ἡ μνήμη καίει ἄκαυτη βάτος .  ________________________________________________________________________                      Μὲ τὸ λύχνο τοῦ ἄστρου στοὺς οὐρανοὺς  ἐβγήκα                                                                                    Στὸ ἀγιάζι των λειμώνων στὴ μόνη ἀκτὴ τοῦ κόσμου.                                                                            Ποῦ νὰ βρῶ τὴ ψυχὴ μου τὸ τετράφυλλο δάκρυ;                                                                              Λυπημένες μυρσίνες ἀσημωμένες ὕπνο                                                                                                    Μοῦ ράντισαν τὴν ὄψη ,φυσῶ καὶ μόνος πάω                                                                                            Ποῦ νὰ βρῶ τὴ ψυχὴ μου τὸ τετράφυλλο δάκρυ;                                                                                Ὁδηγὲ τῶν ἀκτίνων καὶ τῶν κοιτώνων                                                                                                      Μάγε ἀγύρτη ποῦ γνωρίζεις τὸ μέλλον μίλησέ μου                                                                                  Ποῦ νὰ βρῶ τὴ ψυχὴ μου τὸ τετράφυλλο δάκρυ...   __________________________________________________________________________                Ἡ Μεγάλη Ἔξοδος .Τὶς ἡμέρες ἐκεῖνες ἔκαναν σύναξη μυστικὴ τὰ παιδιὰ                                                  Καὶ  λάβανε τὴν ἀπόφαση -ἐπειδὴ τὰ κακὰ μαντάτα πλήθαιναν στὴν πρωτεύουσα ,                                    Νὰ βγοῦν ἔξω σὲ δρόμους καὶ σὲ πλατεῖες - μὲ τὸ μόνο πράγμα ποὺ τοὺς εἶχε ἀπομείνει                        Μία παλάμη τόπο κάτω ἀπὸ τ' ἀνοιχτὸ πουκάμισο μὲ τὶς μαῦρες τρίχες                                                  Καὶ τὸ σταυρουδάκι τοῦ  ἥλιου  ὅπου εἶχε κράτος κι ἐξουσία ἠ ἄνοιξη.                                                  Καὶ ἐπειδὴ σίμωνε ἡ μέρα ποὺ τὸ Γένος εἶχε συνήθιο νὰ γιορτάζει  τὸν ἄλλο Σηκωμό,                            Τὴ μέρα πάλι ἐκείνη ὁρίσανε γιὰ τὴν Ἔξοδο.                                                                                            Καὶ νωρὶς ἐβγήκανε καταμπροστὰ στὸν ἥλιο,                                                                                             Μὲ πάνου ὡς κάτου ἁπλωμένη τὴν ἀφοβιά σὰ σημαία,                                                                              Οἱ νέοι μὲ τὰ πρησμένα πόδια ποὺ τοὺς ἔλεγαν ἀλῆτες.                                                                              Καὶ ἀκολουθούσανε ἄντρες πολλοὶ, καὶ γυναῖκες ,                                                                                    Καὶ λαβωμένοι μὲ τὸν ἐπίδεσμο καὶ τὰ δεκανίκια .                                                                                  Ὅπου ἔβλεπες ἄξαφνα στὴν ὄψη τους τόσες χαρακιές,                                                                            Ποὺ 'λεγες εἴχανε περάσει μέρες πολλὲς                                                                                                  Μέσα σὲ λίγην ὥρα ,τέτοιας λογῆς ἀποκοτιὲς.                                                                                    Ὡστόσο, μαθαίνοντας οἱ Ἄλλοι, σφόδρα ταράχτηκαν                                                                              Καὶ φορὲς τρεῖς ἔχει μὲ τὸ μάτι ἀναμετρώντας  λάβανε τὴν ἀπόφαση                                                      Νὰ βγοῦν ἔξω σὲ δρόμους καὶ σὲ πλατεῖες -μὲ τὸ μόνο πράγμα ποὺ τοὺς εἶχε ἀπομείνει                        Μία πήχη φωτιὰ κάτω ἀπ' τὰ σίδερα μὲ τὶς μαῦρες κάνες καὶ τὰ δὀντια τοῦ ἥλιου.       ________________________________________________________________________________  Τῆς δικαιοσύνης  ἥλιε νοητέ ¹                                                                                                                   Καὶ μυρσίνη ἐσὺ δοξαστική ²                                                                                                                        Μὴ παρακαλῶ σας, μὴ                                                                                                                      Λησμονᾶτε τὴν Χώρα μου.                                                                                                              Ἀετόμορφα ἔχει τὰ ψηλὰ βουνὰ ,  ³                                                                                                            Στὰ ἡφαίστεια κλήματα σειρά  ⁴                                                                                                                  Καὶ τὰ σπίτια πιὸ λευκὰ                                                                                                                            Στοῦ γλαυκοῦ τὸ γειτόνεμα .                                                                                                                        Τῆς Ἀσίας ἄν ἀγγίζει ἀπὸ τὴν μιὰ,                                                                                                            Τῆς Εὐρώπης λίγο ἄν ἀκουμπᾶ                                                                                                                Στὸν αἰθέρα στέκει νὰ                                                                                                                                Καὶ στὴν θάλασσα μόνη της. ⁵                                                                                                                    Καὶ δὲν εἶναι μήτε ξένου λογισμὸς                                                                                                              Καὶ δικοῦ της ,μήτε άγάπη μιὰ,                                                                                                                Μόνο πένθος  ἄχ παντοῦ ,                                                                                                                          Καὶ τὸ φῶς ἀνελέητο. ⁶                                                                                                                                  Τὰ πικρὰ μου χέρια μὲ τὸν κεραυνὸ ⁷                                                                                                          Τὰ γυρίζω πίσω ἀπ' τὸν καιρὸ                                                                                                                  Τοὺς παλιοὺς μου φίλους καλῶ                                                                                                                    Μὲ φοβέρες καὶ μ' αἵματα.   ⁸