Δικαίωσις _______________________________________________________________________________ Τότε λοιπὸν ἀδέσποτο θ' ἀφίσω νὰ βουΐζει τὸ Τραγούδι ἀπάνωθέ μου . ² Τὰ χάχανα τοῦ κόσμου, καὶ τοῦ ἀνέμου τὸ σφύριγμα , θὰ τοῦ κρατοῦν τὸν ἴσο. ³ __ Θὰ ξαπλωθῶ , τὰ μάτια μου θὰ κλείσω, καὶ ὁ ἴδιος θὰ γελῶ καθὼς ποτέ μου «Καληνύχτα , τὸ φῶς χαιρέτισέ μου » Θὰ πῶ στὸν τελευταίο ποὺ θ' ἀντικρύσω. __ Ὅταν ἀργά θὰ παίρνουμε τὸν δρόμο, ἡ παρουσία μου κάπως θὰ βαραίνει πρώτη φορὰ - σὲ τέσσερων τὸν ὦμο. Ὕστερα, καὶ τοῦ βίου μου τὴν προσπάθεια ἀμείβοντας, τὸ φτιάρι θὰ μὲ ραίνη ⁴ ὡραῖα, ὡραῖα μὲ χῶμα καὶ μὲ ἀγκάθια. ____________________________________________________________________________________Είδος Σάτιρα (Σατιρίζει την μέλλουσα κηδεία του ) - Αποτελείται από τρείς στροφές ακουστικών και οπτικών παραστάσεων , εκτεταμένης, πλεχτής και παροξύτονης ομοιοκαταληξίας , από τέσσερις στίχους η πρώτη και η δεύτερη στροφή και έξι στίχους η τρίτη . _² Με Τ κεφαλαίο Τραγούδι - τραγωδία < τραγῳδῶ , αδέσποτο (ελεύθερο με αστεϊσμό ), βουίζει (υπόηχα ) , χάχανα (ανόητα γέλια) συν ήχος ανέμου ως συνήχηση στο εξόδιο άσμα. ³Κράτημα ἴσου - ισοκράτημα ( βασικός ἤ δεσπόζων φθόγγος -νότα παρατείνονται τμηματικά στο μήκος της μελωδικής γραμμής ) ..⁴ Αμείβοντας ηθικά , αναγνωρίζοντας . - ___________________________________________________________________________________ Κωνσταντίνος Γ. Καρυωτάκης (1896 ✙ 1928). Δικαίωσις : Ελεγείες και Σάτιρες (1927) . ____________________________________________________________________________________Εδικαιώθη από τις μεταπολεμικές γενεές . Έχουν κάνει μελοποιήσεις στα ποιήματα αυτού περισσότερο σε σχέση με οποιονδήποτε άλλον σύγχρονο ποιητή . Όπως έχω πει εάν συγκρίνουμε τα κορυφαία ποιήματα αυτού με τα κορυφαία ποιήματα όλων των άλλων του 20ου αι. μΧ υπερέχουν του Καρυωτάκη από μουσική ικανότητα . ___________________________________________________________________________________
Τρίτη 12 Μαΐου 2026
Δικαίωσις
____________________________________________________________________________________Μελοποίηση και ερμηνεία - Ηδύλη Τσαλίκη Πρώτο βραβείο - Αγώνες ελληνικού τραγουδιού , Κέρκυρα, Σεπτέμβριος 1981 ___________________________________________________________________________________Ο διαγωνισμός τραγουδιού του 1981 περιείχε περίπου πέντε ποιοτικά τραγούδια . Τα δύο καλλίτερα τραγούδια κατά την γνώμη μου ήταν η «Δικαίωσις » , από ποίηση Κ. Γ. Καρυωτάκη μελοποίηση και ερμηνεία Ηδύλης Τσαλίκη , και το άλλο το «Καί θα χαθώ » , στίχων Κυριάκου Ντούμου , μελωδίας Αποστόλου (Λάκη ) Παπαδοπούλου, ερμηνείας Ισιδώρας Σιδέρη , δυστυχώς και τα δύο με αποτυχημένη ενορχήστρωση του Ε. Χατζιδάκη . Σε βίντεο που υπάρχει ξεκίνησε τον διαγωνισμό με έναν λόγο κεντρικό θέμα του οποίου ήταν η παρακμή του ελληνικού τραγουδιού , εξέτασε και διάφορες υποθέσεις και φλυαρούσε αρκετή ώρα χωρίς να καταλήξει στο αίτιο της παρακμής .Η ιδέα και της παρακμής του ιδίου και των μελών της επιτροπής του διαγωνισμού δεν του πέρασε απ' το νού , ούτε η ιδέα πως η ανάληψη τέτοιων δημοσίων από ομοφυλοφίλους ἤ θα εμποδίσουν την ανάδειξη ταλαντούχων νέων ἤ θα τους διαφθείρουν . Η ορχήστρα αποτελείτο από φίλους και συνεργάτες αυτού του ραδιοφώνου της ΕΡΤ . Χρησιμοποίησε μία γελοία φιγούρα ενός φυσαρμονικά για διφωνία στα παραπάνω τραγούδια . Η φυσαρμόνικα είναι μικροσκοπικό , οξέος ήχου όργανο , χωρίς πλαστικότητα ελιγμών στην διαδρομή μελωδίας , το χρησιμοποίησαν στους επαρχιακούς αμερικανικούς και αφροαμερικανικούς χορούς από πρακτικό σκοπό επειδή χωράει σε μια τσέπη και μεταφέρεται εύκολα , αλλά και η παιδική καραμούζα μεταφέρεται εύκολα . Η πρώτη φωνή - μελωδία παράγεται από την φωνή του τραγουδιστή οι δακτυλισμοί της κιθάρας πάνω στις συγχορδίες ἤ το σκληρότερο ακοπανιαμέντο της κιθάρας , καθώς και τα έγχορδα της ορχήστρας είναι συνοδευτικά της κυρίου μελωδίας - για δεύτερη μελωδία διφωνίας έβαλε την φυσαρμόνικα , στο άλλο τραγούδι η συνοδεία ήταν πιάνο και η δεύτερη φωνή πάλι η φυσαρμόνικα . Eπιπρόσθετα στο πρώτο τραγούδι κατά το ρεφρέν χρησιμοποίησαν περιττά κρουστά και χειρότερα με τον τονισμό του ρυθμού πάνω σε εξαρτήματα των τυμπάνων σαν κλακέτες κωμικού χορού . Η ποίηση Κ.Γ. Καρυωτάκη είναι υπαρξιστική , μπορεί να εναρμονιστεί με υπόκρουση ορισμένων εγχόρδων μουσικών οργάνων ,κυρίως βιολιού ἤ βιολοντσέλου, λαούτου , λύρας ἤ δακτυλισμών κλασσικής κιθάρας και σε αργό ρυθμό . Επίσης και η μελωδία Παπαδοπούλου με την μεσο-υψίφωνο Ισιδώρα Σιδέρη δεν εναρμονίζεται με φυσαρμόνικα . Εκτός αυτών ο φυσαρμονικάς σαν κλεφτοκοτάς από εγωισμό για να επισκιάσει τους πάντες πλησίαζε την φυσαρμόνικα εξ επαφής στο μικρόφωνο και μικροφώνιζε προκαλώντας εκκωφαντικό σφύριγμα που εξαφάνιζε την κυρίως μελωδία . Είναι κρίμα γιατί δεν υπάρχουν άλλες ηχογραφήσεις των τραγουδιών «Δικαίωσις» , «Και θα χαθώ » από τους αρχικούς ερμηνευτές , δυστυχώς μόνο με αυτήν την αποτυχημένη ενορχήστρωση .
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου