Historia captae a turca Constantinopolis

Historia captae a turca Constantinopolis ,                                                                                                    descripta a Leonardo Chiensi theologiae professore, & Mitylenes archiepiscopo  ____________________________________________________________________________________ Ιστορία της τουρκικής άλωσης της Κωνσταντινουπόλεως ,                                                                        περιγραφή του Λεονάρντο του Χίου , καθηγητού θεολογίας και αρχιεπισκόπου Μυτιλήνης. ____________________________________________________________________________________Ο αρχιεπίσκοπος Λεονάρντο ο Χίος ήταν  του κύκλου εκλατινισμένων και ουνιτών -ενωτικών του  Ισιδώρου του Πελοποννησίου στην συνέχεια ουνίτου μητροπολίτου Κιέβου και Μόσχας και ουνίτου πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως και καρδηναλίου Βησσαρίωνος της Τραπεζούντος   . Ο  νούς τους ήταν σε ένα είδος  επανένωσης των Εκκλησιών περισσότερο  υποταγής στον Πάπα . Σχεδόν τα μισά ρωμαϊκά -γραικικά εδάφη τα κατείχαν τούρκοι και άραβες μωαμεθανοί  εξ' ανατολής  και σχεδόν τ' άλλα μισά τα κατείχαν οι εκλατινισμένοι υπό της πνευματικής ηγεμονίας του παπισμού εξ εσπερίας  , οι οποίοι ληστές εξ εσπερίας  είχαν τελέσει την πρώτη άλωση της Νέας Ρώμης -Κωνσταντινουπόλεως του 1204. Η τότε βασιλική ηγεσία της Νέας Ρώμης -Κωνσταντινουπόλεως διέθετε λίγα εδάφη και ασήμαντες στρατιωτικές δυνάμεις , καθώς ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος και οι αξιωματούχοι του και ο κλήρος και ο  λαός επλήρωσαν τις προδοσίες και κακουργίες του οίκου των Παλαιολόγων , ενώπιον της  τουρκικής απειλής , καθώς  κινδύνευαν άμεσα με δεύτερη άλωση ,και απώλειας ότι τους είχε απομείνει από έδαφος ,  εζήτησαν απελπισμένοι στρατιωτική βοήθεια από  τον Πάπα με αντάλλαγμα την Ένωση των Εκκλησιών . Ο Πάπας ζητούσε πάρα  πολλά να μετατρέψει τους Ρωμιούς σε ουνίτες  και έδινε ασήμαντα πράγματα , οι  δε εκλατινισμένες  δυτικές  ναυτικές δυνάμεις και βασίλεια  παρά τις εκκλήσεις του Πάπα  δεν θέλησαν  ν' αποστείλουν  σημαντικές  στρατιωτικές δυνάμεις για την άμυνα  της Κωνσταντινουπόλεως  και κάποιον μικρό στόλο  που λέγεται πως σχημάτισαν   με  μεγάλη καθυστέρηση και  η μάχη δεν περιμένει τους καθυστερημένους  . Έτσι αλώθηκε η Κωνσταντινούπολις  και  τα λοιπά ρωμαϊκά -γραικικά  εδάφη που είχαν απομείνει , γι'   αυτό  η επανένωση που είχαν τελέσει στον πατριαρχικό ναό της Αγίας Σοφίας  παραμονές  Χριστουγέννων  την 13η Δεκεμβρίου  1452 και   η υποταγή στον παπισμό μετά την τουρκική  άλωση και καταστροφή του πολιτισμού και του λαού προς τα τέλη  Μαΐου 1453  η ένωση αυτή  ματαιώθηκε   . __________________________________________________________________________________  Μόναχο , Κέντρο Ψηφιοποίησης , Ψηφιακή Βιβλιοθήκη                                                                              Επιστολή του 1453 , έκδοση Νυρεμβέργης  1544                                                                           (λιγότερο δυσανάγνωστο σχετικά με τα υπόλοιπα ,  παλαιο-λατινικοί  χαρακτήρες τους έχω περάσει στο σύγχρονο λατινικό αλφάβητο του πληκτρολογίου  ) το πρωτότυπο κάτω χωρίς μετάφραση και παρακάτω μετάφραση αποσπασμάτων .                                                                                                                                                                                                                                                                   => https://digitale-sammlungen.de/de/view/bsb00023853?page=12,13                             ____________________________________________________________________________________ De urbis Constantinopoleos lactura Captiutatece ad santctissimum dominum nostr diunium Pontificem , Leonardi Echiensis humilis theologie profesforis Mithylenei Archiepiscopi .Historia incipit foeliciter. Lere mihi magis licet, beatissime pater  et forte dum gladio impetembar a Theucris, falubrior mors mihi fuisfer quam uita .Verum quoniam narrationes finistre tum uere profunt auditoribus, si prostrati resurgant.Vti quibus occisos parentes ab hostibus dicimus, animi ad undictam mesti uigorosius excitantur. Narraboigitur & flens & gemens Constantinopoleos proxime his cernentibus oculis discrimen ultimum & iacturam. Nec dubito pater sancte,praecessisse me multos, qui rei gestae ceriem eidem S. retulerunt .Confert enim multorum in unumrelatio. Sed quoniam quaeuicu, magis quam quae auditu uerius exponuntur, quod scio loguar, & quod uidifidelius contestabor. Cumigitur Reuerendiss pater D. Cardinalis Sabinensis pro unione Graecorum Legatus, in eius famulatum me ex Chio uocasset, ego summa cum animi mei diligentia, ut fidem sanctae Romanae Ecclesiae fortiter constantero, uti debitum exigit, defensarem, captabam perinde & mores, & naturam Graecorum,argumentiso, ac sanctorum Theologorum dictis agebam intelligere, quod eorum esset studium, quod propositum, quae rationes,quis finis eos a uera intelligentia, debitao obendientia uelreuocabant, uelretrahebant. Intellexi plane praeter Argiropulum artium Magistru, Theoplilum Paleogo, Hieromonicos quosdam paucos, & alios Laicos , quod ambitio Graecos quasi omnes captiuasset, ut nemo esset, qui zelo fidei, uel salutis suae motus, primus uideretur fieri uelie  suae & opinionis & partinatiae contemptor . Ex una parte, ad fantendum articulum Sanctispiritus urgebat eos conscientia  ___________________________________________________________________________________Μετάφραση ___________________________________________________________________________________  Η άλωση της Κωνσταντινουπόλεως προς τον πανάγιο κύριο και θείο Ποντίφικα ημών , από τον Λεονάρδο τον Χίο, ταπεινό  καθηγητή   θεολογίας και Μυτιλήνης αρχιεπίσκοπο , εις την ευχάριστον θέσιν  να   εξιστορήσω . - Ας μου επιτρέψετε την ανάγνωση περισσοτέρων ευλογημένε πατέρα , και ίσως αν μου επιτίθονταν οι Τεύκριοι με ξίφος , ο θάνατος θα ήταν πιο ευχάριστος για  μένα από την ζωή . Αλλά επειδή οι αφηγήσεις είναι πραγματικά ωφέλιμες για τους ακροατές , ανασταίνουν και  νεκρούς .Όταν ακούμε πως οι γονείς μας σκοτώνονται από εχθρούς , οι ψυχές μας αναστατώνονται έως τα βάθη της θλίψεως . Θα σας διηγηθώ με δάκρυα και αναστεναγμούς την τελευταία κρίση και απώλεια της Κωνσταντινουπόλεως μέσα απ' τα μάτια μου . Ούτε αμφιβάλλω, άγιε πατέρα , ότι έχουν προηγηθεί από 'μένα πολλοί οι οποίοι έχουν αναφέρει το γεγονός στην αγιότητά σας . Διότι η αναφορά πολλών σε έναν είναι πειστική. Επειδή ρωτάτε, αντί για ό,τι εξηγείται πιο αληθινά με τις αισθήσεις, θα μιλήσω για ό,τι γνωρίζω και θα καταθέσω πιστά ό,τι άκουσα και είδα . Επομένως , όταν  ο αιδεσιμότατος πατήρ Δ. Σαμπινένσις , απεσταλμένος της Γραικικής Ένωσης με κάλεσε από την Χίο στην υπηρεσία του , τότε με μεγάλη επιμέλεια του νού μου προκειμένου  να υποστηρίξω σθεναρά  την πίστη της Αγίας Ρωμαϊκής Εκκλησίας όπως απαιτεί το καθήκον μου, ασπάστηκα επίσης τα έθιμα και την φύση των Γραικών, χρησιμοποιώντας επιχειρήματα και από τα λόγια των αγίων θεολόγων για  να τους κάνω να καταλάβουν ποιά ήταν  η μελέτη, και ο σκοπός των λόγων τους , καλώντας αυτούς  πίσω στην αληθινή κατανόηση , καθήκον και υπακοή ...