Καλὸν ἦν μοι, εἰ οὐκ ἐγγενήθην, ἤ παιδίον ἀποθανεῖν. Ἐπειδὴ τοῦτο οὐκ ἐγένετο,ἰστέον ὅτι ἐν ἔτι 22 θ-ῳ ἐγγενήθην, Αὐγούστω λ' , ἡμέρα τρίτη ' ἀνεγγενήθην δὲ ὑπὸ τῆς ὁσιωτάτης καὶ ἁγίας Θωμαΐδος ,περὶ ἧς ἐν τῳ προσήκωντι τόπῳ μέλλομεν διηγήσεσθαι τ' ἀληθές. ________________________________________________________________________________ Καὶ τῇ κη-η τοῦ Ἰουλίου μηνὸς τοῦ δεκάτου ἔτους ἐσκοτώθη ὁ ἀμηρᾶς Παϊαζήτης παρὰ τοῦ Τεμήρη· ὅς δὲ Παϊαζήτης ἦν πέμπτος αὐθέντης τῆς γενεᾶς αὐτοῦ. Ἐρτογρούλης γὰρ ἦν ὁ πρῶτος καὶ ὁ δεύτερος Ὀτμάνης ,ἐξ οὗ καὶ Ἀτουμαλίδαι · ὁ τρίτος Ὀρχάνης, ὁ τέταρτος Μοράτης, ὁ πέμπτος Παϊαζήτης , ὁ ἕκτος Μεχέμετις, ὁ ἕβδομος Μοράτης , ὁ ὄγδοος Μεχέμετις, ὅς δὴ καὶ ἡμᾶς ἠχμαλώτευσε καὶ ἐξέωσε τῆς Κωνσταντινουπόλεως. Μπορείτε να το διαβάστε => Χρονικόν - Γεωργίου Σφραντζή _________________________________________________________________________________ Το «Χρονικόν» εκδόθηκε έναν αιώνα μετά τον θάνατο του Γεωργίου Σφραντζή στην Νεάπολη της Μεγάλης Γρακίας (Κάτω Ιταλία και Σικελία) , το οποίο στην συνέχεια είχε τροποποιηθεί από τον Μακάριο Μελισουργό ἤ Μελισσηνό επίσκοπο Μονεμβασιάς . Αυτός είχε προσθέσει κείμενα κι άλλων συγγραφέων και δικά του , τα οποία αργότερα αφαιρέθηκαν και επανεκδόθηκε μορφή μικρότερου χρονικού , εξ' αιτίας της τροποποίησης ίσως χάθηκε και τμήμα του πρωτότυπου . _________________________________________________________________________________ Γεώργιος Σφραντζής (Κωνσταντινούπολη 1401- 1478 Κέρκυρα ) . Ήταν κυβερνήτης , πρέσβης και πρωτοβεστιαρίτης στην υπηρεσία της δυναστείας των Παλαιολόγων , περισσότερο στην υπηρεσία του δεσπότη του Μυστρά και στην συνέχεια τελευταίου Ρωμαίου αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Παλαιολόγου και ήταν ο χρονικογράφος των γεγονότων της γενεάς του , λίγα έτη προ . κατά και λίγα έτη μετά την πτώση της Νέας Ρώμης- Κωνσταντινουπόλεως . Είχε γεννηθεί στην Κωνσταντινούπολη το 1401 μΧ και η νονά του ήταν η μοναχή Θωμαΐς , σε εποχή πολιτικής και στρατιωτικής παρακμής της Νέας Ρώμης - Κωνσταντινουπόλεως ἤ ανατολικού Ρωμαϊκού ἤ Βυζαντινού κράτους . Αρχικά υπηρέτησε τον Μανουήλ και μετά τον Κωνσταντίνο Παλαιολόγο ο οποίος όταν διορίστηκε δεσπότης του Μυστρά ἤ Μορέως διόρισε και τον Σφραντζή κυβερνήτη της Γλαρέντζας έναν λιμένα της βορειοδυτικής Πελοποννήσου . Σε ταξίδι πρεσβείας στην ΄Ήπειρο απήχθη από Καταλανούς πειρατές και ελευθερώθηκε με λύτρα , μετά την επιστροφή του διορίσθηκε Πρέσβης και Πρωτοβεστιαρίτης , προσπάθησαν να ανακτήσουν το υπόλοιπο της Πελοποννήσου περισσότερο με γάμους με τις θυγατέρες των Λομβαρδών ηγεμόνων παρά με μάχες , και να ανακτήσουν την Αττική και Βοιωτία χωρίς επιτυχία . Εστάλη με πρεσβεία στην Τραπεζούντα καί άλλες Χώρες προς εξεύρεση τρίτης συζύγου για τον Κωνσταντίνο Παλαιολόγο όμως κανένα βασίλειο δεν ενδιαφερόταν να συνάψει γάμο με το ανίσχυρο τότε Βυζάντιο και καμία πριγκίπισσα δεν ήθελε να παντρευτεί έναν χήρο που οι προηγούμενες πριγκίπισσες δεν έχαν ζήσει εντός γάμου πάνω από χρόνο . Η πρώτη σύζυγος του Κωνσταντίνου Παλαιλόγου ήταν η Μανταλένα Τόκκο λομβαρδικής καταγωγής , ανιψιά του Καρόλου Α' Τόκκο , Δούκα της Ηπείρου που δεν είχε τεκνοποιήσει αλλά υιοθετήσει τα παιδιά του αδελφού του , ο γάμος είχε τελεστεί το 1428 και το 1429 μΧ η Μανταλένα πέθανε . Το 1441 ο Παλαιολόγος νυμφεύθηκε την Κατερίνα Γκαττιλούζιο κόρη του άρχοντα της Λέσβου Ντορίνο Γκαττιλούζιο Γενουατικής καταγωγής , η Κατερίνα ασθένησε και πέθανε το 1442 . Το τρίτο προξενιό και συμμαχία απέτυχε αλλά κατά την διάρκεια των ταξιδιού ο Σφραντζής γνώρισε και παντρεύθηκε την Ελένη Τζαμπλάκαινα του οίκου των Τζαμπλάκων και γέννησε πέντε παιδιά , ωστόσο όλα τα παιδιά πέθαναν πριν από τους γονείς τους , τα δύο πέθαναν σε βρεφική ηλικία , το τρίτο πέντε ετών, και τα άλλα δύο στην τουρκική αιχμαλωσία κατά την εφηβεία τους . _________________________________________________________________________________ Συμμετείχε στην μάχη της Κωνσταντινουπόλεως την οποία πολιόρκησαν και άλωσαν οι Οθωμανοί Τούρκοι με υψηλό αριθμό στρατιωτών και κανονιών , την Κωνσταντινούπολη υπερασπίστηκε μικρός αριθμός Ρωμαίων (Ρωμιών ) και Λατίνων (Γενουατών και Ενετών ), όταν ο Γενουάτης Ιουστινιάνης τραυματίσθηκε σοβαρά και αποσύρθηκε με τους στρατιώτες του από την μάχη , το σημείο αυτό και όλη η άμυνα της Πόλεως εξασθένισε , σε συνδυασμό και με την φθορά στα τείχη που είχαν κάνει τα τούρκικα κανόνια οι Οθωμανοί εισέβαλαν στην Κωνσταντινούπολη φόνευσαν τον Κωνσταντίνο Παλαιολόγο και αιχμαλώτισαν τον Σφραντζή που πολεμούσε σε κάποιο άλλο πόστο . Ο Σφραντζής πωλήθηκε υπηρέτης σταβλίτης και τ' άλλα μέλη της οικογένειάς του πωλήθηκαν δούλοι σε Τούρκους στην Θράκη . Σύντομα κατάφερε να ελευθερωθεί με λύτρα που απέστειλαν από τον Μυστρά και μετά από τρείς μήνες εντόπισε και ελευθέρωσε την σύζυγό του στην Ανδριανούπολη όπου είχε πωληθεί μαζί με τα παιδιά σε κάποιους Τούρκους γέρους , αλλά τα παιδιά είχαν μεταπωληθεί και καταλήξει στα χαρέμια του Μεχμέτ . Το φθινόπωρο του 1453 πληροφορήθηκε ότι ο Μεχμέτ είχε διατάξει την θανατική εκτέλεση του Ιωάννη γιού του Γεωργίου Σφραντζή που ήταν ηλικίας 14 ετών και οκτώ μηνών , και λίγο αργότερα πληροφορήθηκε ,άγνωστο αν ήταν αληθής ἤ ψευδής πληροφορία πως η Θάμαρ η κόρη του Σφραντζή πέθανε από λοιμώδη νόσο στο χαρέμι το 1455 μΧ . Ο Γεώργιος Σφραντζής συνέχισε να προσφέρει τις υπηρεσίες του στον λατινόφιλο Θωμά Παλαιολόγο πού ανταγωνιζόταν για την διαδοχή του θρόνου τον αδελφό του Δημήτρη Παλαιολόγο ο οποίος ήταν τουρκόφιλος , στο τέλος πολέμησε ο ένας αδελφός κατά του άλλου αδελφού . Μετά την άλωση και της Πελοποννήσου από τους Τούρκους και τους Αλβανούς ο Θωμάς Παλαιολόγος διέφυγε στην λατινική Ρώμη εκεί ο Πάπας του παρείχε τα αναγκαία προς επιβίωση πέθανε το 1465 , τα δε τέκνα του έγιναν Λατίνοι πλην της μικρότερης Ζωής Σοφίας Παλαιολόγου γεννημένη στον Μυστρά μεταξύ 1453-1455 μΧ η οποία το 1472 παντρεύτηκε τον Ιβάν Γ΄ της Ρωσίας παππού του Ιβάν Δ' του τρομερού και ίδρυσαν την «Τρίτη Ρώμη» στην Μόσχα . Ο Δημήτριος Παλαιολόγος ακολούθησε τον Σουλτάνο και του παρέδωσε τα εδάφη της Πελοποννήσου ως ανίκανος να τα διακυβερνήσει και στην συνέχεια εξαφανίστηκε . Ο Γ. Σφραντζής εκάρη μοναχός σε μοναστήρι της Κέρκυρας λαμβάνοντας το όνομα Γρηγόριος ,ήλπιζε μάταια στις δυνάμεις των Λατίνων να ανακαταλάβουν την Κωνσταντινούπολη . Γέρων ασθενής συνέγραψε το Χρονικόν της Παλαιολόγειας δυναστείας . ____________________________________________________________________________________Τον Απρίλιο του 1204 μΧ συνέβη η πρώτη άλωση της Νέας Ρώμης - Κωνσταντινουπόλεως από Ενετούς και Φράγκους (Γαλλίας - Βελγίου ) της Δ' Σταυροφορίας του Πάπα - Αυτοί αντί να κινηθούν προς ανάκτηση της Παλαιστίνης από το Ισλάμ , έκαναν λεηλασίες χριστιανικών πόλεων. Αρχικά λεηλάτησαν την Ζάρα στην Δαλματία και στην συνέχεια την Νέα Ρώμη - Κωνσταντινούπολη και σημαντικό μέρος των ανατολικών ελληνο-ρωμαϊκών εδαφών , των οποίων την διοίκηση διαμοίρασαν μεταξύ Ενετών και Φράγκων και το αποτέλεσμα αποδέχθηκε ο Πάπας . Η δυναστεία της Νέας Ρώμης - Κωνσταντινουπόλεως κατά την πρώτη άλωση ήταν των Αγγέλων - Δουκών , όπου το κάθε μέλος της οικογένειας ανέτρεπε φυλάκιζε και τύφλωνε το άλλο και αυτοί προσκάλεσαν τους Σταυροφόρους του Πάπα με σκοπό να ανατρέψουν έναν συγγενή αυτών και να αποκαταστήσουν στον θρόνο και στην διαδοχή αυτούς που τους κάλεσαν . Η δυναστεία είχε συνωμοτικές και εγκληματικές ικανότητες , αλλά μηδέν ικανότητα στην άμυνα του κράτους . Αυτή η δυναστεία Δουκών - Αγγέλων μαζί με την δυναστεία των Παλαιολόγων αποτελούν τις δύο κάκιστες δυναστείες από σφετερισμό που επί της βασιλείας τους χάθηκαν τα περισσότερα εδάφη και αλώθηκε δύο φορές ( Απρίλιο του 1204 , και Μάϊο του 1453 ) η Νέα Ρώμη - Κωνσταντινούπολη . Κατά την πρώτη άλωση του 1204 , οι Ενετοί και Φράγκοι δεν μπόρεσαν να καταλάβουν όλα τα ανατολικά ελληνο-ρωμαϊκά εδάφη . Ο άρχοντας Κωνσταντίνος Λάσκαρης Καρατζάς κατέφυγε μαζί με τον Πατριάρχη Νέας Ρώμης -Κωνσταντινουπόλεως στην Νίκαια και ίδρυσαν προσωρινά το κράτος της Νικαίας έως να ανακτήσουν την Νέα Ρώμη- Κωνσταντινούπολη , γαμβρός του Λάσκαρη ήταν ο Ιωάννης Βατάτζης . - Οι Κομνηνοί από βασιλικές επιγαμίες με Καυκάσιους είχαν ενισχυθεί με καυκασιανά στρατεύματα και κατέλαβαν την Τραπεζούντα παράλια και ενδοχώρα του νοτιο δυτικού Ευξείνου Πόντο και ιδρύσει το ρωμαϊκό κράτος της Τραπεζούντας . - Ο Μιχαήλ Κομνηνός Δούκας εξάδελφος των Δουκών -Αγγέλων που είχαν χάσει την Νέα Ρώμη - Κωνσταντινούπολη κατέφυγε στην Άρτα και ίδρυσε το Δεσποτάτο της Ηπείρου . Από τα τρία νέα ελληνο-ρωμαϊκά κράτη το ισχυρότερο ήταν της Νικαίας και από τον οίκο τον Λάσκαρη Βατάτζη οι νόμιμοι διάδοχοι του Ρωμαϊκού κράτους όταν θα ανακτούσαν την Νέα Ρώμη- Κωνσταντινούπολη και τα λοιπά εδάφη από τους Λατίνους ( Φράγκοι , Ενετοί, Γενουάτες , Ίβηρες αλλά δεδομένου πως στο θρήσκευμα ήταν σχισματικοί υπό του Πάπα , οι δε παπικοί είχαν μεταφράσει την Αγία Γραφή στα λατινικά και εκλατινίσει τις διάφορες γλώσσες , τους ονομάζαμε γενικά Λατίνους, ααυτό πέρασε και στην σύγχρονη εποχή και μεγάλος μέρος της Αμερικανικής Ηπείρου ονομάζεται λατινική Αμερική επειδή είναι σε κοινωνία με το Πάπα , καμία σχέση με την λατινική φυλή ). Ο υιός και διάδοχος του Ιωάννης Βατάτζη ήταν ο Θεόδωρος Λάσκαρης - Βατάτζης ,ο οποίος νόσησε και πέθανε αιφνιδίως σε ηλικία (35 ετών ) με συμπτώματα που ταιριάζουν στην δηλητηρίαση το έτος 1258 μΧ . Είχε προλάβει να τεκνοποιήσει τέσσερις φορές - τρείς θυγατέρες και έναν υιό τον διάδοχο Ιωάννη Δ' ,όπως ο πατέρας αυτού να ανακτήσει ρωμαϊκά εδάφη , και προτού πεθάνει φροντίσει να αφήσει την επιμέλεια του κράτους και του διαδόχου στον Πατριάρχη Αρσένιο (Αυτωρειανό) κατά κόσμον Γεώργιον και στον πρωτοβεστιάριο Γεώργιο Μουζάλωνα . Όταν πέθανε ο Θεόδωρος , ο Ιωάννης ήταν οκτώ ετών . - Η φιλοδοξία του κοντόσταυλου επικεφαλής των Λατίνων μισθοφόρων και σφετεριστή Μιχαήλ Παλαιολόγου να στεφθεί αυτοκράτωρ , χρησιμοποίησε παρόμοιες μεθόδους που είχε χρησιμοποιήσει πριν μερικά έτη και ο σφετεριστής Ανδρόνικος Κομνηνός ανθρωποκτονίες διά δηλητηριάσεως ἤ σφαγής , διά βίας στέψη συναυτοκράτορας , τύφλωση και εξορία . Εννέα ημέρες μετά την κοίμηση του Θεόδωρου Λάσκαρη Βατάτζη στο μνημόσυνο αυτού , έδωσε εντολή στους Λατίνους μισθοφόρους για την ανθρωποκτονία του πρωτοβεστιαρίου Γεωργίου Μουζάλωνος . Λίγες ημέρες αργότερα άλλοι αξιωματούχοι συμφώνησαν να οριστεί επίτροπος του διαδόχου ο Μιχαήλ Παλαιολόγος και μαζί να λάβει και τον τίτλο του Δουκός , τέσσερις μήνες αργότερα έλαβε και τον τίτλο του Δεσπότου . Τον Ιούλιο του 1261 αγρότες από την Κωνσταντινούπολη ενημέρωσαν τον στρατηγό Αλέξιο Στρατηγόπουλο πως ο ενετικό και ο λατινικός στόλος και στρατός απουσίαζαν σε εκστρατεία και είχαν αφήσει και την Πύλη της Ζωοδόχου Πηγής αφύλακτη , και την ίδια νύκτα ανέκτησε την Κωνσταντινούπολη . Όταν επέστρεψε ο ενετικός και λατινικός στόλος και στρατός βρήκαν στρατεύματα της Νίκαιας στην Κωνσταντινούπολη και δίστασαν να πολεμήσουν . Την 15η Αυγούστου εισήλθε και ο σφετεριστής Μιχαήλ Παλαιολόγος και τον έστεψαν αυτοκράτορα αφού προηγουμένως εξόρισε τον Πατριάρχη Αρσένιο και τον αντικατέστησε με άλλον και τύφλωσε και εξόρισε τον νόμιμο διάδοχο Ιωάννη Λάσκαρη Βατάτζη που ήταν παιδί δέκα ετών . Όλοι οι απόγονοι του σφετεριστού και αδιστάκτου Μιχαήλ Παλαιολόγου παρουσίαζαν ικανότητα στην προδοσία και άλλα εγκλήματα και μηδέν ικανότητα στην άμυνα του κράτους , από γενεά σε γενεά έχασαν σταδιακά όλα τα ρωμαϊκά εδάφη . Αν ο Μέγας Κωνσταντίνους έκανε το Βυζάντιο και τον ελληνισμό Ρωμαίους και τους λοιπούς Λατίνους , αν ο Ηράκλειτος και ο Βασίλειος ο Πορφυρογγένητος (Βουλγαροκτόνος) . ο κηδεμόνας αυτού Νικηφόρος Φωκάς και άλλοι συντήρησαν τον πολιτισμό της Νέας Ρώμης - (Κωνσταντινουπόλεως ) , οι Δούκες - Άγελλοι , οι Παλαιολόγοι και λοιποί σφετεριστές μας κατέστρεψαν καθώς είχαν ικανότητα μόνο στα εγκλήματα και μηδέν ικανότητα στην άμυνα του ρωμαϊκού κράτους από τις εισβολές των εγκληματιών βαρβάρων .
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου