Γέννηση Παλαιάς και Νέας Ρώμης - Α' (Έπη - μύθοι )

 

 ________________________________________________________________________________

 ( Εικόνα αντίγραφο  όχι κατεβασμένο  αρχείο  από World History Encyclopedia ).   Χάρτης περίπου του  έτους   1200 πΧ  , κατά προσέγγιση χρονική του  μυθικού  Τρωικού  Πολέμου  των Επών του  Τρωικού Κύκλου . Με ανοικτό πορφυρό χρώμα  η Συμμαχία Αχαιών -Ελλήνων ,  και με ανοικτό ωχρό η Συμμαχία Τρώων ἤ Ιλίων   και Δαρδανίων  καλούμενοι και  Τεύκριοι πιθανόν  επίσης αχαϊκό φύλλο . __________________________________________________________________________________  Μέρος Α'   -  Γραικοί- Έλληνες και κλάδος  Αχαιών , Τεύκριοι - Δάρδανοι -Τρώες-Ίλιοι  ένας λαός  , Ενετοί Παφλαγόνες και Λατίνοι . ____________________________________________________________________________________ Η άποψη ορισμένων ξένων φιλολόγων πως οι Τρώες ήταν κυρίως ελληνικό φύλλο λόγω των ελληνικών ονομάτων δεν είναι σωστή. Υποθέτω  ελληνικότητα  των Τρώων από άλλες πληροφορίες  , διότι στο Έπος  του Ιλίου δεν διευκρινίζεται . Όλα τα ονόματα στο Έπος είναι ελληνικά με την ρίζα του ονόματος ελληνική , άλλοτε προερχόμενη από κάποιο ελληνικό ρήμα , και συχνότερα από σύνθεση δύο εννοιών ,όχι μόνο τα ελληνικά αλλά και τα βαρβαρικά , διότι  μετάφραζαν την έννοια του βαρβαρικού ονόματος στην ελληνική και  όπως ήταν η έννοια στην ελληνική απέδιδαν και  το όνομα καθώς το ποίημα ολόκληρο  και η δημιουργία ολόκληρου του Μύθου ήταν ελληνικά .-  Το πρωτότυπο Έπος του Ιλίου γράφτηκε περίπου τον 8ο  αιώνα πΧ μάλλον  στην Ιωνία της Μικράς Ασίας από κάποιον μυθικό Όμηρο  , και στην συνέχεια ψαλλόταν από αοιδούς .Τον  6ο αι. πΧ στην Αθήνα συγκέντρωσαν τους αξιόπιστους αοιδούς και συμπλήρωσαν και συνέγραψαν το Έπος σε παλαιότερη ιωνική και αιολική γλώσσα . Αν και ορισμένοι κεφάλαια είναι προσθήκες από  αοιδούς κατά τόπους που θέλησαν να εξυμνήσουν τοπικούς μυθικούς ήρωες . Η πλοκή του  δράματος είναι μυθοπλασία σε άφθαστο  λογοτεχνικό επίπεδο και γεωγραφικώς - λαογραφικώς αληθές. Από τα όπλα χαλκού και τον  τρόπο με  τον οποίο μάχονταν οι πρίγκιπες δείχνει παράδοση από ανάμνηση προς το τέλος της εποχής του χαλκού περίπου 1180 πΧ .Απ' αυτήν την ανάμνηση και παράδοση οι αθλητικοί και μουσικοί αγώνες των Ολυμπίων, Πυθίων,Παναθηναίων κλπ . Η Αχαϊκή -Ελληνική παράταξη περιλάμβανε Μυκηναίους, Σπαρτιάτες οι οποίοι οργάνωσαν την εκστρατεία , σύμμαχοι αυτών Αργείοι και λοιποί Πελοποννήσιοι , Έλληνες - Μυρμιδόνες της Φθίας και πέριξ  , Σαλαμινίοι  και Αθηναίοι (τότε μείξη Αχαιών και Πελασγών αργότερα και Ιώνων )  , Γραικοί, Λοκροί και άλλοι Βοιωτοί και λοιποί Στερεοελλαδίτες ,  Ιθάκες και Κεφαλλήνες και πέριξ , Κρήτες και άλλοι εκ των νήσων   Αχαιοί  , προ της καθόδου Αιολέων, Ιώνων και  Δωριέων . Στο ομηρικό έπος του Ιλίου σε ένα  κεφάλαιο αναφέρει  πως οι σύμμαχοι των Τρώων μιλούσαν διάφορες γλώσσες , αλλά στο κεφάλαιο της απαρίθμησης των αντιπάλων παρατάξεων από τους συμμάχους των Τρώων αναφέρονται βαρβαρόφωνοι οι Κάρες , οι λοιποί   ήταν οι Θράκες (όχι οι Ίωνες  άποικοι της νοτίου Θράκης) , Παίονες, Κίκονες , Πελασγοί, Φρύγες, Παφλαγόνες Ενετοί, βόρειοι Κίλικες, Μυσοί, Μαίονες, Λύκιοι. Έχει γίνει γνωστό πως μιλούσαν βαρβαρικές γλώσσες προ του εξελληνισμού αυτών και περισσοτέρων  κατά την διάρκεια της Μακεδονικής και Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας ἤ και τους εκτουρκισμού μέρος των ανατολικών και εκλατινισμού του μεγαλύτερου μέρους των δυτικών κατά την εξασθένιση της ανατολικής ελληνορθόδοξης Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας . Τα άλλα  Έπη του Τρωικού Κύκλου έχουν χαθεί . Κατά κανόνα οι αυτοκρατορίες υιοθετούν πολιτισμό από κάποιο έδαφος με υψηλό επίπεδο πολιτισμού στην επικράτειά τους  αλλά όχι την γλώσσα του πολιτισμού αυτών με εξαίρεση την Μακεδονική που υιοθέτησε την αττική διάλεκτο . Η  Ρωμαϊκή αυτοκρατορία μιμήθηκε τον ελληνικό πολιτισμό πλην γλώσσας και αναζητώντας ευγενική καταγωγή των Ρωμαίων φαντάστηκαν και στην συνέχεια πίστευαν πως οι οικογένειες των πατρικίων της Ρώμης κατάγονται από τον Αινεία αρχηγό των Δαρδανίων της Τρωάδος , έτσι έπλασαν τον μύθο της γέννησης του Λαβίνιουμ και της Ρώμης , οι δε ύπατοι και καίσαρες και αύγουστοι του  οίκου των Ιουλίων υποθετικοί απόγονοι του Ίουλου υιού του Αινεία , απέδιδαν τιμές στα υποθετικά μνήματα Αχαιών και Τρώων του Ιλίου ἤ Τροίας .   Αντίθετα οι αρχαίοι Έλληνες , αιώνες προ της σύγκρουσης με τους Ρωμαίους πίστευαν πως οι αρχαίοι Λατίνοι κατάγονταν από  μείξη Ιθακίων,, Κεφαλλήνων και γυναικών από νήσους της Τυρσηνικής θαλάσσης.-Ενώ οι ελληνικές ιστορικές αναφορές από τον 5ο αι. έως τον 2ο αι.  πΧ  είναι πως οι αρχαίοι Τρώες είναι Τεύκριοι Αχαιοί πιθανόν και κάποιας μείξεως Θρακών και Φρυγών , οι δε Ενετοί κατάγονται από τους Ενετούς Παφλαγόνες του Πόντου , οι  αρχαιότεροι Ιταλιώτες της Καλαβρίας κατάγονται από Πελασγούς και στην συνέχεια Γραικούς - Έλληνες  , οι δε  Τυρσηνοί ἤ (Ετρούσκοι ἤ Τοσκανοί ) από Λυδούς και Πελασγούς , οι δε  αρχαιότεροι Σικελοί από Ίβηρες , Πελασγούς και Τρώες και στην συνέχεια Γραικούς -Έλληνες , οι Ομβρικοί από Γαλάτες και οι λοιποί της Ομβρίας και εντεύθεν των Άλπεων Γαλατίας από Γαλάτες και Λίγυες το  οποίο θα παρουσιάσουμε λεπτομερώς στο Β' μέρος .- Από ποιά πρόσωπα Ελλήνων αξιωματικών  του Ρωμαϊκού στρατού τα οποία  μαρτύρησαν επί μεταβατικής περιόδου Τετραρχίας , και από ποίους καίσαρες και αυγούστους   από την Δαρδανία του Αίμου και την Βιθυνία γεννήθηκε η Νέα Ρώμη - Κωνσταντινούπολη , και πως έγινε η διάκριση μεταξύ ελληνορθοδόξων που διατήρησαν το όνομα  Ρωμαίοι (Ρωμιοί  ) αν και τα δυτικά κράτη μας αποκαλούν Γραικούς , ενώ από τους Πέρσες όλα τα  μεσανατολικά κράτη μας αποκαλούν  Ίωνες , και  σε λατινοφώνους σχισματικούς Λατίνους που δεν συγγενεύουν  με τους αρχαίους Λατίνους   στα επόμενα άρθρα .   ___________________________________________________________________________________Το παρόν  άρθρο εμπεριέχει σχετικά αποσπάσματα από τα Έπη -  Ιλίου του  Ομηρικού 8ου αι. πΧ ,  Θεογονία του  Ησιόδου  7ου αι. πΧ  , Ηοίαι αρχαιότερα αποδιδόμενο στον Ησίοδο , αγνώστου συγγραφέως έχει διασωθεί μέρος αυτού περίπου 7ος -6ος αι. πΧ .- Βιβλιοθήκη αγνώστου 1ου αι. πΧ βασισμένο στο έργο του Απολλοδώρου Αθηναίου 2ου αι. πΧ που συμπληρώνει γενεαλογία ,και  Αινειάδα του Ρωμαίου - Λατίνου Βιργιλίου (με έμπνευση  την ελληνική μυθολογία των Επών Ιλιάδος και Οδύσσειας  κάνει λατινική μυθολογία  ).         ____________________________________________________________________________________ Έπη αρχαία ελληνική -  υποβοηθητική μετάφραση στην δημοτική ( όχι τόσο ελεύθερα να μην απομακρύνεται από το αρχαίο )  _____________________________________________________________________________           Ιλιάς - Έπος - περίπου 8ου αι. πΧ  -  Αποσπάσματα ραψωδίας β'   _____________________________________________________________________________    Βοιωτῶν μὲν Πηνέλεως καὶ Λήϊτος ἦρχον                                              αρχαία                                  Ἀρκεσίλαός τε Προθοήνωρ τε Κλονίος τε,                                                                                                   οἵ θ' Ὑρίην ἐνέμοντο καὶ Αὐλίδα πετρήεσσαν                                                                                      Σχοῖνόν τε  Σκῶλόν τε πολύκνημόν τ' Ἐτεωνόν,                                                                                Θέσπειαν Γραῖάν τε καὶ εὐρύχορον Μυκαλησσόν   ____________________________________________________________________________                Των Βοιωτών οι αρχηγοί Πηνέλεος και Λήϊτος                                 δημοτική                                    Αρκεσίλαος και Προθήνωρ και Κλονίος                                                                                                    την Υρίην κατείχαν και την πετρώδη Αυλίδα ,                                                                                      Σχοίνο  και Σκώλο  και απόκρημνο  Ετεωνό                                                                                        Θέσπεια Γραία και ευρύχωρο Μυκαλλησό                       _____________________________________________________________________________  Λοκρῶν δ' ἡγεμόνευεν Ὀϊλῆος ταχὺς Αἴας,                                                                                           μείον, οὔ τι τόσος γε ὅσος Τελαμώνιος Αἴας,                                                                                        ἀλλὰ πολὺ μείον· ὀλίγος μὲν ἔην, λινοθώρηξ,                                                                                      ἐγχείῃ δ' ἐκέκαστο Πανέλληνας καὶ Ἀχαιούς·  _____________________________________________________________________________            Των Λοκρών ηγείτο ο ταχύς Αίας του Οϊλέως                                                                                            δεν ήταν μεγαλόσωμος  όσο ο Τελαμώνιος Αίας ,                                                                                    αλλά πολύ μικρότερος λινοθωρακισμένος, όμως                                                                              ακόντιζε πολύ  από  καθένα   Πανελλήνων και Αχαιών            ____________________________________________________________________________          Νῦν αὖ τοὺς ὅσοι τὸ Πελασγικὸν   Ἄργος ἔναιον ,                                                                                       οἵ τ' Ἄλλον οἴ τ' Ἀλόπην οἵ τε Τρηχῖνα νέμοντο,                                                                                        οἵ τ' εἶχον Φθίην ἠδ' Ἑλλάδα καλλιγύναικα,                                                                                      Μυρμιδόνες δε κελεῦντο και Ἕλληνες καὶ Ἀχαιοί ,                                                                                  τῶν αὖ πεντήκοντα νεῶν ἦν Ἀρχὸς Ἀχιλλεύς .     ____________________________________________________________________________        Τώρα όσοι στο Άργος το Πελασγικό διέμεναν,                                                                                            κι όσοι τον Άλλον, την Αλόπη και Τραχήνα εκατείχαν ,                                                                              κι είχαν την Φθία και την Ελλάδα που βγάζει  όμορφες,                                                                  Μυρμιδόνες εκαλούντο και Έλληνες και Αχαιοί,                                                                                    αυτών επί πενήντα πλοίων αρχηγός ήταν ο Αχιλλεύς.  _____________________________________________________________________________    Αὐτὰρ Ὀδυσσεὺς ἦγε Κεφαλλῆνας μεγαθύμους                                                                                      οἵ ῥ' Ἰθάκην εἶχον καὶ Νήριτον εἰνοσίφυλλον,                                                                                          καὶ Κροκύλει' ἐνἐμοντο  καὶ Αἰγίλιπα τρηχεῖαν,                                                                                          οἵ τε Ζάκυνθον ἔχον ἠδ' οἴ Σάμον ἀμφινέμοντο ,                                                                                        οἵ τ' ἤπειρον ἔχον ἠδ' ἀντιπέραι' ἐνέμοντο ·      ____________________________________________________________________________              Και ο  Οδυσσεύς  ηγείτο Κεφαλλήνων μεγαλοψύχων                                                                                    οι την Ιθάκη είχον  και την δασώδη Νήριτον ,                                                                                              και την Κροκύλεια ενέμοντο και Αιγίλιπο τραχείαν ,                                                                                    οι και την Ζάκυνθον είχαν και την Σάμον αμφενέμοντο,                                                                            και τα ηπειρωτικά είχαν αντίπερα των νήσων διενέμοντο .    ____________________________________________________________________________        Τρωσὶ μὲν ἠγεμόνευε μέγας κορυθαίολος Ἕκτωρ                                                                          Πριαμίδης· ἅμα τῷ γε πολὺ πλεῖστοι καὶ ἄριστοι                                                                                      λαοὶ  θωρήσσοντο μεμαότες ἐγχείῃσι.                                                                                            Δαρδανίων αὖτ' ἐΰς πάϊς Ἀγχίσαο,                                                                                                      Αἰνείας, τὸν ὑπ' Ἀγχίσῃ τέκε δῖ' Ἀφροδίτη,                                                                                              Ἴδης ἐν κνημοῖσι θεὰ βροτῷ εὐνηθεῖσα _____________________________________________________________________________          Των Τρώων ηγεμόνευε ο κρανοφόρος μεγαλόσωμος Έκτωρ                                                                     του Πριάμου · και με αυτόν πολλοί και άριστοι                                                                                        λαοί θωρώντας επιθυμούσαν στην μάχη ν' ακοντίσουν .                                                                          Των Δαρδανίων ήρχε  ο ευγενής υιός του Αγχίση,                                                                            Αινείας, αυτόν υπό του Αγχίση έτεκε η Αφροδίτη ,                                                                                   στης Ίδης το φαράγγι  θεά με θνητό σε  γάμου κλίνη .  _____________________________________________________________________________    Παφλαγόνων δ' ήγεῖτο Πυλαιμένεος  λάσιον κῆρ,                                                                                        ἐξ  Ἐνετῶν, ὅθεν ἡμιόνων γένος ἀγροτεράον,                                                                                              οἵ ῥα Κύτωρον ἔχον καὶ Σήσαμον ἀμφενέμοντο                                                                                      ἀμφί τε Παρθένιον ποταμὸν κλυτὰ δώματα ναῖον                                                                                Κρῶμνάν τ' Αἰγιαλόν τε καὶ ὑψηλοὺς Ἐρυθίνους . _____________________________________________________________________________          Των Παφλαγόνων ηγείτο ο Πυλαιμένης αρρενωπού στήθους καρδιά,                                                        εξ Ενετών, από την χώρα του γένους  ημιόνων αγρίων  ,                                                                            οι την Κύτωρον είχαν και την Σήσαμον αμφενέμοντο                                                                      αμφότεροι παρά Παρθενίου ποταμού σε ξακουστές οικίες διέμενον                                                      στην Κρώμνη  τον  Αιγιαλό και τους ψηλούς Ερυθίνους.     ______________________________________________________________________________    Ἱππόθοος δ' ἄγε φῦλλα Πελασγῶν εγχεσιμώρων                                                                                       τῶν οἱ Λάρισσαν  ἐριβώλακα ναιετάασκον·                                                                                               τῶν ἦρχ' Ἱππόθοός τε Πύλαιος τ' ὄζος Ἄρηος,                                                                                           υἷε δύο  Λήθοιο Πελασγοῦ Τευταμίδαο . _____________________________________________________________________________  Ιππόθοος οδηγούσε φυλές Πελασγών ακοντιομάχων                                                                                    οι  την Λάρισσαν  την καρποφόρο κατοικούσαν ·                                                                                      άρχοντές  ο  Ιππόθοος και ο Πύλαιος κλάδος τ' Ἀρεως ,                                                                          δύο γιοί του Λήθοιου Πελασγού υιού του Τευτάμου .   ______________________________________________________________________________

 Ηοίαι  - Έπος γενεαλογίας- μυθολογίας περί 7ου αι. πΧ -  αποσπάσματα, σημαντικό μέρος έχει χαθεί . __________________________________________________________________________________  Κούρη δ' ἐν μεγάροισιν ἀγαοῡ Δευκαλίωνος                                                                                    Πανδώρη Διὶ πατρὶ θεῶν σημάντορι πάντων,                                                                                     μιχθεῖσ' ἐν φιλότητι τέκε Γραικόν μενεχάρμην                                                                                           _____...                                                                                                                                                          ή δ' ὑποκυσαμένη Διὶ γείνατο τερπικεραύνωι                                                                                              υἷε δύο, Μάγνητα Μακηδόνα θ' ἱππιοχάρμην                                                                                                οἱ περὶ Πιερίην καὶ Ὄλυμπον δώματ' ἔναιον.                                                                                            Μάγνης δ' αὖ Δίκτυν τε καὶ ἀντίθεον Πολυδέκτεα                                                                                        Ἕλληνος δ' ἐγένοντο φιλοπολέμου βασιλῆος                                                                                        Δῶρός τε Ξοῦθός τε καὶ Αἴολος ἱππιοχάρμης      ____________________________________________________________________________________ Η κόρη στο μέγαρο του εξόχου  Δευκαλίωνος                                                                                              η Πανδώρα με τον Δία πατέρα θεών και οδηγό όλων                                                                          σμιγμένη στην αγάπη έτεκε πολεμοχαρή Γραικόν.                                                                                      ____ (έχει χαθεί)                                                                                                                                      Από τον Δία τον κεραυνοχαρή κυοφορούσε δύο γιούς                                                                            Μάγνητα και Μακεδόνα που χαίρεται να ιππεύει,                                                                                   πέριξ της  Πιερίας και Ολύμπου διέμενον.                                                                                                    Ο Μάγνης τον Δίκτη και τον θείο Πολυδέκτη.                                                                                               Έλληνος φιλοπολέμου  βασιλέως εγένοντο                                                                                                  Δώρος και Ξούθος και Αίολος που χαίρεται να ιππεύει .  .    _________________________________________________________________________________  Θεογονία του Ησιόδου , 7ου αι. πΧ - Απόσπασμα Επιλόγου   των  γεννήσεων από   μείξη  ανδρών θνητών με  γυναίκες   αθανάτους (κατά την μυθολογία)  . _________________________________________________________________________________  Πηλεῖ δὲ δμηθεῖσα θεὰ Θέτις ἀργυροτράπεζα                                                                                              γείνατ' Ἀχιλλῆα ῥηξήνορα θυμολέοντα .                                                                                                    Αἰνείαν δ' ἄρ ἔτικτεν  ἐϋστέφανος Κυθαίρεια,                                                                                              Ἀγχίσῃ ἥρωι μιγεῖσ' ἐρατῇ φιλότητι                                                                                                            Ἴδης ἐν κορυφῇσι πολυπτύχου έσσης .                                                                                                        Κίρκη δ' Ἠελίου θυγάτηρ Ὑπεριονίδαο                                                                                                      γείνατ' Ὀδυσσῆος ταλασίφρονος ἐν φιλότητι                                                                                              Ἄγριον ἠδὲ Λατῖνον ἀμύμονά τε κρατερόν τε ·                                                                                            οἱ δή τοι μάλα τῆλε μυχῷ νήσων ἱεράων                                                                                                    πᾶσιν Τυρσηνοῖσιν ἀγακλειτοῖσιν ἄνασσον.  ____________________________________________________________________________________Βιβλιοθήκη ,1ου αι. πΧ (βασισμένο στον Απολλόδωρο τον Αθηναίο 2ος αι. πΧ )                                    (Α,7,3) -                                                                                                                                                    Έλληνος δε και νύμφης Ορσηίδος  Δώρος  Ξούθος Αίολος ,                                                                        αυτός μεν ουν αφ' αυτού τους καλουμένους Γραικούς                                                                  προσηγόρευσεν Ἐλληνας , τοις δε πασιν εμέρισε την χώραν ·                                                                    και Ξούθος μεν λαβών την Πελοπόννησον εκ Κρεούσης της Ερεχθέως                                            Αχαιόν εγέννησε και Ίωνα , αφ ων Αχαιοί και Ίωνες καλούνται,                                                                Δώρος δε την πέραν χώρα Πελοποννήσου λαβών                                                                                      τους κατοίκους αφ' εαυτού Δωριείς εκάλεσεν,                                                                                        Αίολος δε βασιλεύων των περί την Θεσσαλίαν                                                                                              τόπων τους ενοικούντας Αιολείς προσηγόρευσε __________________________________________    (Α,9,24) -                                                                                                                                                    Τοις δε Αργοναύτες τον Ηριδανόν ποταμόν ήδη παραπλέουσι                                                                    Ζευς μηνίσας υπέρ του φονευθέντος Αψύρτου                                                                                  χειμώναν λάβρον επιπέμψας εμβάλειν πλάνην.                                                                                          και αυτών τας Αψυρτίδας νήσους παραπλεόντων                                                                                          η ναυς φθέγγεται μη λήξειν την οργήν του Διός,                                                                                          εάν μη πορευθέντες εις την Αυσονίαν                                                                                                        τον Αψύρτου φόνον  καθαρθώσιν υπό Κίρκης.                                                                                            οι δε παραπλεύσαντες των Λιγύων και Κελτών έθνη,                                                                                  και διά του Σαρδονίου πελάγους διοκομισθέντες,                                                                                παραμειψάμενοι Τυρρηνίαν ήλθον εις Αἰαίην,                                                                                        ένθα Κίρκης ικέται γενόμενοι καθαίρονται .   ___________________________________________________________________________________  (Γ,12,1)                                                                                                                                              Ηλέκτρας δε της Άτλαντος και Διός Ιασίων  και Δάρδανος εγένοντο .                                                  Ιασίων μεν ουν ερασθείς Δήμητρος και θέλων καταισχύναι την θεόν,κεραυνούται ,                      Δάρδανος  δε επί του θανάτου του αδελφού λυπούμενος,                                                          Σαμοθράκην απολιπών εις την αντίπερα ήπειρον ήλθε.                                                                        Ταύτης δε εβασίλευε Τεύκρος ποταμού Σκαμάνδρου και νύμφης Ιδαίας·                                                  αφ' ου και οι την χώραν νεμόμενοι Τεύκροι προσηγορεύοντο .                                                                    Υποδεχθείς δε υπό του βασιλέως, και λαβών μέρος της γης                                                                        και την εκείνου θυγατέρα Βάτειαν, Δάρδανον έκτισε πόλιν·                                                  τελευτήσαντος  δε Τεύκρου την χώραν άπασαν Δαρδανίαν εκάλεσε.                                                      Γενομένων δε αυτῷ παίδων Ίλου και Εριχθονίου, Ίλος μεν άπαις απέθανεν,                                      Εριχθόνιος δε διαδεξάμενος την βασιλείαν,γήμας Αστυόχην την Σιμόεντος τεκνοῖ Τρῶα .                Ούτος παραλαβών την βασιλείαν την μεν χώρα αφ' εαυτού Τροίαν εκάλεσε ,                                            και γήμας Καλιρρόην του Σκαμάνδρου γεννά θυγατέρα μεν Κλεοπάτραν,                                            παίδας δε Ίλον και Ασσάρακον και Γανυμήδην.                                                                                  Τούτον μεν οὖν διά κάλλος   αναρπάσας Ζεύς δι' αετού                                                                          θεών οινοχόον εν ουρανῷ κατέστησε ·                                                                                          Ασσαράκου δε και Ιερομνήμης της Σιμόεντος Κάπυς ,                                                                              του δε και Θεμίστης της Ίλου  Αγχίσης ,                                                                                                      ω δι' ερωτικήν επιθυμίαν Αφροδίτη συνελθούσα                                                                                Αινείαν εγέννησε και Λύρον, ος άπαις απέθανεν.                                                                                      Ίλος δε εις Φρυγίαν αφικόμενος και καταλαβών υπό                                                                                    του βασιλέως αυτόθι τεθειμένον αγώνα νικά πάλην·                                                                                    και λαβών άθλον πεντήκοντα κόρους και κόρας τας ίσας,                                                                    δόντος αυτῷ του βασιλέως κατά χρησμόν και βούν ποικίλην,                                                                    και φράσαντος εν ώπερ αν αυτή κλιθῇ τόπῳ πόλιν κτἰζειν, είπετο τῆ βοΐ.                                                    Η δε αφικομένη επί τον λεγόμενον της Φρυγίας Ἄτης λόφον κλίνεται·                                                        ένθα πόλιν κτίσας Ίλος ταύτην μεν Ίλιον εκάλεσε .  ___________________________________________________________________________________Aeneis - Publius Vergilius Maro / Αινείας του Πουμπλίου Βιργιλίου Μάρο - Πρόλογος -  Ρώμη 1ος πΧ ____________________________________________________________________________________Arma virumque cano, Troiae qui primus ab oris                                                                                        Italiam fato progugus, Laviniaque venit                                                                                                      litora, multum ille et terris iactatus et alto                                                                                                    vi superum saevae memorem lunonis ob iram ;                                                                                            multa quoque et bello passus, dum conderet urbem,                                                                              inferretque deos Latio, genus unde Latinum ,                                                                                          Albanique patres,atque altae moenia Romae . ____________________________________________________________________________________Τα όπλα του ανδρείου ψάλλω , του πρώτου από την  Τροία                                                                        όπου οδήγησε η μοίρα στην  Ιταλία, στην ακτή της  Λαβινίας   _________________________________________________________________________________      Αριστοτέλου   -  «Πρώτον μεν Γραικοί νυν δε Έλληνες »  .  ____________________________________________________________________________________Θουκυδίδου   (Β,23)  -  Παριόντες δε (Πελοποννήσιοι)  Ωρωπόν την γην την Γραικήν καλουμένην , ην νέμοντο Ωρώπιοι  Αθηναίων, υπήκοοι , εδήωσαν .  _________________________________________________________________________________